ما اهل آزار و مكروهيم كه وعده كردهاى ايشان را كه آزار و جفاى ايشان را زايل سازى و بر طرف نمايى - در آن آيهء كريمه كه مذكور شد سابقا - و چيزى كه شبيهتر و ماناتر باشد از چيزها به تعلق ارادهء تو ، و اولى و انسب كارها به ذات تو از رهگذر عظمت تو ، آن است كه رحمت كنى هركس را كه از تو طلب رحمت كند ، و به فرياد برسى هركس را كه از تو طلب فرياد رسيدن كند . پس ترحم كن بر فروتنى و عجز ما به سوى تو . و بىنياز ساز ما را ، يا به فرياد ما برس در وقتىكه نفسهاى خود را طرح كنيم در برابر ذات تو . خدايا ! به درستى كه شيطان خوشحالى مىكند به ما در وقتىكه همراهى مىكنيم با او بر گناه تو ؛ چه او دشمن ما است و مىخواهد كه ما گناه بكنيم تا عذاب تو در آخرت ، به ما برسد . پس صلوات بفرست بر محمد و آل محمد ، و خوشحال مساز شيطان را به سبب گناهان ما ، بعد از آنكه ترك كرديم ما او را به جهت قرب ذات تو ، و دور شديم از شيطان و به سوى تو ميل كرديم .
تحفه رضويه ( شرح صحيفه سجاديه ) ( فارسى ) — صفحة 277
مساهمون: علي الفاضلي
ص٢٧٧