دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ
. « 1 » و تفسير اين آيه ، آن است كه آيا كيست به غير از خداى تعالى كه جواب دهد دعاى مضطر را ، هرگاه او را بخواند و دعا كند ، و زايل كند و بر طرف نمايد بدى و مكروه را از جماعتى كه بدى و مكروه به ايشان رسيده باشد .
و « سوء » به معنى بدى است . و « كشف » به معنى زايل كردن و بر طرف ساختن است . و « أشبه » مشتق است از « شباهت » ؛ يعنى ماناتر . و « أولى » مشتق است از « ولى » ، يعنى نزديكتر . و « أشبه » مبتدا است و « رحمة » خبر او است .
و « استرحام » طلب رحمت كردن است . و « غوث » به معنى فرياد رسيدن است .
و « استغاثه » به معنى طلب فرياد رسيدن است . و « تضرّع » به معنى فروتنى است . و « أغننا » - به همزهء مفتوحه و سكون غين معجمه و كسر نون اول و فتح نون ثانى ، موافق اصل كتاب - مشتق است از « اغناء » ، يعنى بىنياز ساختن . پس معنى « أغننا » آن است كه ما را بىاحتياج ساز . در نسخهء ابن ادريس بدل او « و أغثنا » - به فتح همزه و كسر غين معجمه و سكون ثاء مثلثه و فتح نون - است مشتق « 2 » از « اغاثه » ، يعنى به فرياد رسيدن . و « شماتة » به معنى خوشحال شدن است به بليهء دشمن . و « إشمات » كسى را صاحب شماتت ساختن است . و « رغبت » چون به « عن » متعدى باشد ، به معنى ترك است . و چون به « إلى » متعدى باشد ، به معنى ميل به آن چيز است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آنكه تسبيح مىكنم تو را و اظهار طهارت تو از نقصها مىكنيم . ما آن جماعت مضطرانيم كه تو لازم ساختهاى كه دعاى مضطران را قبول كنى و اجابت نمايى - در قرآن كريم مجيد ؛ چنانچه مذكور شد - و
هامش
( 1 ) . النمل ، آيهء 62 .
( 2 ) . نسخهء ه : مشتق است .