صيغهء مبالغه است و مشتق است از « منّت » ، به معنى عطا و بخشش . و « جسيم » به معنى عظيم و صاحب جسميت ظاهره است . « 1 » و « أخيار » جمع « خيّر » است به تشديد . و به تخفيف ، به معنى بسيار خير يا به معنى نيكوتر و برگزيدهتر . و « أنجبين » جمع « أنجب » است ؛ يعنى آنكه نجابتش بيشتر باشد .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آن است كه خدايا ! صلوات بفرست بر محمد و آل او ، بيشتر از آنچه صلوات فرستادى بر هريك از خلق تو ، و بده محمد را بيشتر و نيكوتر از آنچه دادهاى به هريك از بندگان مقرب تو ، و جزا ده محمد را از جانب ما و به سبب پيغامها كه به ما داده است از جانب تو ، بهتر و نيكوتر از آنچه جزا دادهاى هريك از پيغمبرانت را به سبب امتش ؛ به درستى كه تو بسيار بخشندهاى به نعمتهاى بزرگ ، كه مقدارش ظاهر است ، و پوشايندهء « 2 » گناهان عظيمى ، و رحم تو از جميع رحيمان بيشتر است . پس صلوات بفرست بر محمد و آل او ، كه همه نيكو و پسنديده افعالند و پاكند از گناهان و برگزيدهء تواند و نجابت ايشان از جميع بندگان ، بيشتر است .
هامش
( 1 ) . حاشيهء نسخهء د ، با علامت « صح » مطالبى استدراك شده كه به خط كاتب نيست : و « الغافر » به نصب راء است در نسخهء شهيد طاب ثراه و سبب نصب او ممكن است كه اين باشد كه منصوب است بر مدح ؛ چنانچه در كتب معانى و بيان مذكور است ؛ مثل « الحمد للّه أهل الحمد » به نصب أهل ، به تأويل أعني مقدر . پس مفعول أعنى باشد ؛ چنانچه در كلام بلغا گاهى مرفوع بر مدح مىباشد كه خبر او مقدر باشد .
( 2 ) . نسخهء ه : پوشانند . در نسخهء ب ، هر دو وجه آمده است .