و مراد در اينجا از « فتنه » بلا و محنت است كه آزمودن به او مىشود . و ضمير در « محذوراتها » راجع است به فتنه .
و مراد از « كبّة النار » بر روى در افتادن است در آتش جهنم . و ضمير در « فيها » راجع است به نار . و « تصير » به معنى گردانيدن است . و مراد از « أمن » آن است كه علم به هم رسانند آن تابعين ، در روز محشر ، به حسن عاقبت و مراتب نعمت در آخرت ، چنانچه خوفى كه داشتند در دنيا به جهت امر آخرت ، زايل گردد و خاطر ايشان مطمئن و جمع شود كه آن خوف بر طرف شد ؛ چنانچه جماعت متعيّن ، به جهت اطمينان خاطر ، خواب قيلوله در بهشت مىكنند و استراحت مىكنند . و « مقيل » اسم مكان است از « قائله » كه در اصل لغت ، به معنى وقت ظهر است و به معنى قيلوله ؛ يعنى خواب در وقت پيشين ، بسيار استعمال مىكنند . پس « مقيل » به معنى مكان خواب قيلوله است . و گاهى قيلوله را به معنى استراحت در وقت ظهر استعمال مىكنند ، اگرچه خواب با او نباشد . و اين معنى نيز مناسب است . يا اسم مكان است از « قيل » - به فتح قاف و سكون ياء - يعنى شرب در وقت ظهر .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس حاصل معنى اين كلام شريف ، آن است كه صلاتى بر اين تابعين بفرست كه آسان كنى بر ايشان هر اضطرابى و مكروهى كه بر سر ايشان آيد ، در روزى كه نفسهاى ناطقهء ايشان ، از تدبير بدنهاى ايشان بپردازد . و محافظت كنى ايشان را از آن چيزى كه به سبب آن ، فتنه مىشود از مكروهات فتنه ، و بر روى در افتادن در آتش جهنم و بسيار مكث كردن در آتش . و بگردانى ايشان را به محلى كه امن باشند از آن خوفهاى سابقه ، كه محل خواب قيلوله و استراحت اهل تقوا و زهد است در وقت ظهر ، از طبقات بهشت يا محل شرب ايشان است در وقت ظهر .