اصحاب و خبرهاى ايشان شوند و در آنكه اقتدا و پيروى راه راستى نمايند كه از علم و نشانهء اصحاب پيغمبر عليه السّلام و طريقهء ايشان ظاهر مىشود ، در حالتى كه اين تابعين ، اعانت اصحاب مىنمودند و متحمل ثقل بيان احكام شريعت مقدسه مىشدند و با اصحاب ، در اين حمل ثقل ، شريك بودند .
[ قوله : « يدينون بدينهم . . . و لا يتّهمونهم فيما أدّوا إليهم » ]
يدينون بدينهم ، و يهتدون بهداهم ، يقفون عليهم ، و لا يتّهمونهم فيما أدّوا إليهم
« يدينون » مشتق است از « دين » به معنى طاعت . و دين در كلام امام عليه السّلام احتمال دارد كه به معنى مذهب باشد و احتمال دارد كه به معنى طاعت باشد . و « اهتداء » به معنى راه راست رفتن است . و « بهداهم » [ را ] به سه نحو خواندهاند . در اصل صحيفه ، به ضم هاء و فتح دال و الف بعد از آن ، و به كسر هاء يا فتح آن و سكون دال و ياء مثناة در تحت . پس بر نسخهء اول ، « هدى » مصدر است ، به معنى راه نمودن و راه راست يافتن است . و در دو نسخهء ديگر ، به معنى سيره و طريقه و جهت است .
و « يقفون » به فتح ياء و كسر قاف و ضم فاء است ؛ چنانچه در نسخهء عميد الرؤساء و على ابن السكون است . و « يتّقفون » به فتح ياء و تشديد تاء مثناة در فوق ، بعد از آن ، قاف مكسوره ، بعد از آن ، فاء مضمومه ؛ چنانچه در نسخهء منسوبه به شيخ شهيد است . و « يتّفقون » به تشديد تاء ، بعد از آن ، فاء مكسوره و بعد از آن ، قاف مضمومه ؛ چنانچه در نسخهء ابن ادريس است . و « يتفقون » به تخفيف تاء ساكنه و بعد از آن ، فاء مكسوره و بعد از آن ، قاف مضمومه ؛ چنانچه در اصل كتاب صحيفه به خط شيخ شهيد طاب ثراه است ؛ اما بر نسخهء اول ، پس مشتق است از « وقوف » ، به معنى مكث نمودن و از چيزى در نگذشتن ؛ يعنى تابعين ، بر اصحاب