همه كس ، نزد داعى و رسول پيغمبر آمدند و قبول پيغمبرى او كردند ، « 1 » هنگامى كه پيغمبر ، ايشان را شنوانيد دليلهاى پيغمبرى خود ، و از زنان و فرزندان خود جدا شدند در راه اظهار كلمهء توحيد ، كه بدون جدايى از ايشان اظهار توحيد نمىتوانستند كرد ، و با پدران و فرزندان خود قتال و جدال كردند به جهت ثابت نمودن و مستحكم كردن پيغمبرى او ، و به سبب پيغمبر ، انتقام از دشمنان كشيدند و دفع مكروه ايشان كردند .
و خبر اين مبتدا ، بعد از اين مىآيد كه پس ايشان را فراموش مكن در روز قيامت و ثواب اين تركها و صبرها كه كردهاند ، به ايشان برسان .
[ قوله : « و من كانوا منطوين على محبّته . . . و أرضهم من رضوانك » ]
و من كانوا منطوين على محبّته يرجون تجارة لن تبور في مودّته ، و الذين هجرتهم العشائر إذ تعلّقوا بعروته ، و انتفت منهم القرابات إذ سكنوا في ظلّ قرابته ، فلا تنس لهم ، اللّهمّ ما تركوا لك و فيك ، و أرضهم من رضوانك
« منطوين » - به كسر واو - اسم فاعل است ، جمع « منطو » . و « انطواء » به معنى درنورديدن است . مىگويند : « طوى هذه الصحيفة فانطوى » ؛ يعنى پيچيد اين صحيفه را و جمع نمود آن را ، پس قبول جمعيت كرد و پيچيده شد . و « بور » - به فتح باء و سكون واو - به معنى هلاك است . و « هجر » به معنى ترك است . و « عشائر » جمع عشيره است به معنى گروه و اقوام نزديك ، كه جميع ( از ) « 2 » اولاد يكى از پدران نزديك باشند . و « تعلّق » به معنى اتصال و دوست داشتن است . و مراد از « عروه » دستهء كوزه و دلو و مانند آن است ، به اين مناسبت كه از آن ناحيه و جهت ، به او متعلق مىشود ؛ چه « عرى » - به كسر عين - به معنى ناحيه است . و « انتفاء » به معنى
هامش
( 1 ) . نسخهء د : نمودند . حاشيهء آن ، نسخه بدل : كردند .
( 2 ) . از نسخهء ه .