پيغمبر عليه السّلام . و معنى اول ، انسب است به فقرهء « و سابقوا إلى دعوته » .
و مراد از « استجابت » ، اطاعت و انقياد در جواب است . و « إسماع » شنوانيدن است . و مراد از « حجة » دليل و برهان است ، از « حجّ يحجّ » مأخوذ است ؛ يعنى غالب شد . و چون برهان باعث غلبهء مستدل مىشود ، به اين سبب ، آن را حجت مىگويند . و « أزواج » جمع « زوج » است به معنى شوهر و زن ، هر دو آمده است . و اصمعى ترك تاء را در « زوجه » اولى دانسته از ذكرش . و ظاهرا مراد در اين مقام از زوج ، زن است ، نه شوهر . و مراد از « كلمهء » خداى تعالى ، شهادت به توحيد است كه منطوق كلمهء طيبهء « لا إله إلّا اللّه » است ، بلكه بنا بر تحقيق جمعى از محقيقين علماى اماميه ، اتيان به اين كلمهء طيبه ، به قصد معنى حقيقى ، مستلزم شهادت به نبوت حضرت رسالتپناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است .
و « آباء » جمع « اب » و « أبناء » جمع « ابن » است . و « تثبيت » به معنى ثابت نمودن است . و « انتصار » به معنى انتقام و دفع مكروه آمده است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آن است كه خدايا ! اصحاب محمد در ميان اصحاب پيغمبران ، خصوصا كه آن اصحاب ، صحبت را با پيغمبر نيكو داشتند و نفاق نورزيدند و مرتد نشدند ، در زمان پيغمبر و بعد از آن .
يا خلاصهء معنى آن است كه خدايا ! اصحاب محمد ، خصوصا جمعى در ميان اصحاب پيغمبر ما عليه السّلام كه صحبت را نيكو داشتند با پيغمبر عليه السّلام و جمعى كه خود را امتحان كردند به بلاهاى نيكو و جهاد كردند يا محنتها كشيدند و صبر كردند در يارى پيغمبر عليه السّلام و همراهى و يارى با پيغمبر كردند و شتاب نمودند به سوى ايلچى و داعى پيغمبر عليه السّلام و پيشى گرفتند به دعوت پيغمبر و بيشتر از