مىروند و در آنجا مىسوزند ، به هم مىرسند ؛ چنانچه تفصيل آن ، در موضعش مذكور است . و اين ستارههاى مجازى را « ثوانى النجوم » مىگويند . و « شهود » جمع « شاهد » است . و در اينجا مراد ، كرامالكاتبينند كه گواهانند از جانب حق سبحانه بر خلايق ، از جملهء ملائكه .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين كلام شريف و بنا بر اصل اين دعا ، اين است كه خدايا ! صلوات بفرست بر ملائكهاى كه در كرهء هوا و خاك و آب ساكنند . و بر آن جمعى از ملائكه كه موكلند بر خلايق . و بنا بر نسخهء اصل ، مراد آن است كه صلوات بفرست خدايا ! بر آن ملائكهاى كه در نزديكى ثوانى النجوم - مثل ذوات الأذناب و شهب و نيازك و غيرها - مىباشند و بر آن ستارهها موكلند . و بر جمعى از ملائكه كه شاهدان تواند بر خلايق و كاتبان نامههاى اعمال بنىآدمند .
[ قوله : « فصلّ عليهم يوم يأتي . . . و طهارة على طهارتهم » ]
فصلّ عليهم يوم يأتي كلّ نفس معها سائق و شهيد ، و صلّ عليهم صلاة تزيدهم كرامة على كرامتهم ، و طهارة على طهارتهم
( فرق ميان سائق و شهيد )
« سائق » و « شهيد » دو ملكند كه يكى آدمىزاد را مىراند در روز قيامت به محشر ، و يكى گواهى به اعمال او مىدهد . و بعضى گويند : « سائق » ملكى است كه كاتب گناهان است و « شهيد » ملكى است كه كاتب حسنات است . و بعضى گويند :
« سائق » نفس او است و « شهيد » اعضاى او است كه گواهى بر اعمال او مىدهند .
و چون « نفس » ، كه مضاف إليه لفظ « كل » است ، در حكم معرفه است ، چه نفس