مشتق است از « تصليه » به معنى گرم كردن آتش و افروختن آن . و « ابتدار » به معنى ابتدا كردن كار است . و « سراع » به معنى زود كردن كار است . و « انظار » به معنى مهلت دادن است . و « أوهمنا » مشتق است از « إيهام » ؛ يعنى ترك كردن و ساقط نمودن . و مراد از « مكان » موضع و منزلت است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين كلام شريف ، آنكه خدايا ! صلوات بفرست بر آن ملائكهء عذاب ، كه مردم عاصى را به جهنم مىاندازند - كه نوزده ملكند - كه هرگاه به ايشان حكم مىشود كه اين عاصى را بگيريد و غل كنيد و دست و گردن او را ببنديد ، پس آتش جهنم را گرم و افروخته سازيد ، ابتدا نموده ، على الفور او را غلّ مىكنند و آتش جهنم را افروخته مىسازند و آن عاصى را مهلت نمىدهند . و بر آن ملائكهاى كه ما ترك كرديم ذكر او را و نمىدانيم موضع و منزلت او را نزد تو ، و آنكه به چه خدمت ، او را موكل ساختهاى .
[ قوله : « و سكّان الهواء و الأرض و الماء و من منهم على الخلق » ]
و سكّان الهواء و الأرض و الماء و من منهم على الخلق
در بعضى نسخ اصل ، بدل « و من منهم على الخلق » اين فقره است : « و من منهم في النجوم السفلى و شهودك منهم على الخلق » . « سكّان » جمع « ساكن » است .
( معنى نجوم سفلى )
و مراد از « نجوم سفلى » ستارههاى مجازى است ، نه حقيقى ، كه در كرهء آتش به هم مىرسند و زايل و معدوم مىشوند ؛ چون ذوات الأذناب و ذو ذؤابه و قصعه و لحيانى و نيازك و شهب و مانند آن ، كه از دخانها و بخارها كه به كرهء آتش و هوا