و آمرزيدن است و صلوات « 1 » بنده بر ايشان ، به معنى دعا و استغفار است . و هرگاه بنده از خداى تعالى طلب كند كه صلوات بفرست بر ايشان ، پس در اين ضمن ، آن بنده ، خود نيز صلوات به اين معنى فرستاده است بالضروره .
( بيان آنكه خلاف است ميان علما كه نفع صلوات بر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به پيغمبر مىرسد يا به آن شخص مىرسد كه صلوات مىفرستد تنها )
و خلاف است ميان علما كه صلواتى كه بنده از خداى تعالى بر ملائكه و انبيا استدعا كند ، باعث آن مىشود كه درجه و منزلت انبيا و ملائكه زياده از اول شود و نفع آن نيز به ايشان برسد يا نه ؟ بعضى از علماى ما رضوان اللّه عليهم اجمعين بر آن رفتهاند كه نفع آن به ايشان نمىرسد ، بلكه منحصر است نفع در بندهاى كه آن استدعا كرده است ؛ چه مرتبه و منزلت ايشان از آن اعظم است كه به صلوات بندگان زياده شود ؛ اما چون استدعاى مرحمت به جهت مقربان و محبوبان الهى ، كه انبيا و ملائكه باشند ، موجب ازدياد محبت پروردگار به آن شخص ، كه استدعا كرده است ، مىشود ، چه توصيف محبوب به كمالات ، موجب ازدياد محبت به محب مىشود ، پس نفعش همين به بندگان راجع مىشود .
و بعضى برآنند كه نفعش به ايشان و به بندگان نيز عايد مىشود ؛ چه مرتبه و منزلتى كه انبيا و ملائكه را باشد ، مرتبهء فوق آن متصور است ايشان را . و به آن بنده نيز نفع مىرسد ، به سبب آنچه مذكور شد سابقا « 2 » . و به سبب آنكه به وسيلهء استدعاى او درجه و منزلت انبيا و ملائكه زياده شده است ، پس صلوات بر ايشان باعث آن مىشود كه درجهء آن بنده را نيز زياده سازند از آنچه بود . و شيخ شهيد
هامش
( 1 ) . نسخهء ه : صلات .
( 2 ) . در شرح دعاى دوم ص 134 - 135 .