( بيان معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آنكه آن طايفهء ملائكه را « 1 » ، كه پيشتر صلوات فرستاديم يا بعد از اين خواهيم فرستاد ، ترك نمىكنند تسبيح تو را به سبب شهوتهاى امور دنيويه - چنانچه عادت آدمىزاد است - و قطع نمىكند ايشان را از تعظيم تو فراموشى غفلتها كه از تو غافل شوند و به امور دنياوى پردازند كه آن ملائكه ، از هيبت عظمت تو چشمها را به زير افكندهاند . پس ، از خوف ، قصد نمىكنند كه تو را ببينند و ذقنها و سرها را به زير افكندهاند .
[ قوله : « و الذين قد طالت رغبتهم فيما لديك . . . و جلال كبريائك » ]
الذين قد طالت رغبتهم فيما لديك ، المستهترون بذكر آلائك ، و المتواضعون دون عظمتك و جلال كبريائك
« المستهتر » - به فتح تاء دويم - شخصى را گويند كه حريص باشد در آشاميدن شراب و مسكرات و باكى از تشنيع مردم نداشته باشد . و « آلاء » جمع « ألى » - به فتح همزه يا كسر آن - به معنى نعمت است . و « دون » به معنى نزد است . و « كبرياء » و كبر به معنى عظمت و تجبّر است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آنكه آن ملائكه را ، كه صلوات بر ايشان مىفرستد ، « 2 » جمعىاند از ملائكه كه رغبت بسيارى دارند به آن چيزى كه نزد تو است از تقرب و ثواب ، و حريصند به ذكر نعمتهاى تو ؛ چون حرص جمعى كه به شراب دارند و باك از تشنيع مردم ندارند . و تواضع مىكنند و خوارى مىكشند نزد عظمت تو و نزد بزرگى عظمت و جبروت تو .
هامش
( 1 ) . كذا . ظاهرا « را » زايد است .
( 2 ) . نسخهء د : مىفرستى .