[ قوله : « فصلّ عليهم و على الروحانيين . . . و أسكنتهم بطون أطباق سماواتك » ]
فصلّ عليهم و على الروحانيين من ملائكتك و أهل الزلفة عندك ، و حمّال الغيب إلى رسلك ، و المؤتمنين على وحيك ، و قبائل الملائكة الّذين اختصصتهم لنفسك ، و أغنيتهم عن الطعام و الشراب بتقديسك ، و أسكنتهم بطون أطباق سماواتك
( فرق ميان روح و روح )
در نسخههاى مشهورهء صحيفه كامله ، « روحانيين » به فتح راء است ، منسوب به روح به ضم راء . و الف و نون از زياداتى « 1 » است كه در نسبت داخل مىكنند . و اهل لغت مىگويند كه روحانى با ضم راء و به فتح آن ، هر دو آمده است . اگر مضموم باشد ، منسوب است به روح به ضم راء . و اگر مفتوح است ، منسوب است به روح به فتح راء . و روح به ضم راء ، آن چيزى است كه جسد به او حيات دارد و به او قائم است . و روح به فتح راء ، نسيم باد است . و بعضى گويند كه معنى هر دو به يكديگر نزديك است و روح - به فتح راء - حالتى است قائم به روح - به ضم راء . و مراد از روحانى ، جوهر مجرد است ؛ مثل عقل يا نفس .
و « زلفة » به معنى نزديكى است . و « حمّال » جمع حامل است . و « رسل » - به ضم سين يا به سكون آن ؛ چنانچه در نسخهء كفعمى است - جمع « رسول » است . و « مؤتمن » - به فتح ميم - كسى است كه او را امين دانند و اعتماد بر او نمايند در امرى . و صفتى است از صفات حضرت پروردگار . و « مؤتمن » - به كسر ميم - كسى است كه او ديگرى را امين سازد . و در نسخهء كفعمى « مؤتمنين » به كسر ميم است ، به معنى آنكه آن ملائكه ، يكديگر را امين مىدانند بر وحى ، يا آنكه خود امينند بر وحى . پس « مؤتمن » - به كسر ميم - از « ائتمان » لازم مشتق باشد ، به معنى امين ، نه از « ايتمان » متعدى .
هامش
( 1 ) . نسخهء د : زيادتى .