مؤمنى فوت مىشود ، ائمهء معصومين در وقت احتضار ، نزد او حاضر و ظاهر مىشوند و حاجب و مانع مىشوند ميان آن مؤمن و ميان آن هولها و خوفها كه دارد از قبر و قيامت و حساب در قيامت و گذشتن از پل صراط .
و مراد از روح دويم ، بعضى گويند كه جبرئيل است . و ظاهر آن است كه مراد ، ملكى است كه از جميع ملائكه بزرگتر و عظيمتر است كه جبرئيل نيز به فرمان او است و حضرت پروردگار ، او را به اهل ارض مىفرستد به جهت رسانيدن خير و شر به اهل ارض .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين كلام شريف ، آنكه آن روحى را كه موكل ساختهاى بر ملائكه ، كه در حجابهاى آسمان ايستادهاند به طريق دربان ، يا آن روحى را كه موكل ساختهاى و خليفه نمودهاى بر ملائكه ، كه موكلند بر ائمهء معصومين عليهم السّلام و آن روحى را كه به امر تو قيام مىكند و از همهء ملائكه ، حتى از جبرئيل هم بزرگتر است ، پس صلوات بر ايشان بفرست .
[ قوله : « اللّهمّ فصلّ عليهم و على الملائكة . . . و أهل الأمانة على رسالاتك » ]
اللّهمّ فصلّ عليهم و على الملائكة الّذين من دونهم من سكّان سماواتك و أهل الأمانة على رسالاتك
« دون » به معنى تحت و غير ، هر دو آمده است . و معنى اول در اينجا مناسبتر است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين كلام شريف ، آنكه آن ملائكه را كه پيشتر مذكور شد كه حاملان