( بيان توبهء بنى اسرائيل )
يا به آنكه چون جمعى از بنى اسرائيل عبادت گوسالهء سامرى كردند ، توبهء ايشان آن بود كه يكديگر را بكشند و تسليم شوند كه ديگرى ايشان را بكشد ؛ چنانچه منقول « 1 » است كه موسى عليه السّلام امر كرد ايشان را كه دو صف ايستادند .
پس غسل كردند و كفنها پوشيدند . و هارون عليه السّلام آمد با دوازده هزار كسكه گوساله را عبادت نكرده بودند و كاردهاى تيز داشتند . و آن بنى اسرائيل « 2 » را ، كه عبادت گوساله كرده بودند ، مىكشتند تا هفتاد هزار كس را كشتند . بعد از آن ، خداى تعالى قبول توبهء باقى زندهها را كرده ، كشته شدن آن جماعت ، به منزلهء شهادت ايشان بود .
( بيان توبهء آدم عليه السّلام )
يا به آنكه قبول توبهء آدم عليه السّلام از ترك سنت ، كه خوردن گندم بود - چنانچه مذهب حق اماميه است - بعد از آن بود كه مفارقت ميان او و حوا شد « 3 » و سيصد سال گريه كرد .
( بيان توبهء بنى اسرائيل )
يا به آنكه جمعى از مفسرين در تفسير اين آيهء كريمه :
وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ
« 4 » نقل كردهاند كه چون از بنى اسرائيل خطايى و گناهى
هامش
( 1 ) . جوامع الجامع ، ج 1 ، ص 46 ؛ الكشاف ، ج 1 ، ص 140 ؛ تفسير فخر رازى ، ج 3 ، ص 82 .
( 2 ) . نسخهء ه : جماعت بنى اسرائيل .
( 3 ) . نسخهء د : ميان آدم و حوا شد .
( 4 ) . الأعراف ، آيهء 157 .