مىكرده همان كفايت كند ، به گرفت چه حاجت .
« قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ » .
منت آنچه حقّ است كردم پيام * تو دانى دگر بعد ازين و السّلام
مرجوّ و مراد چنان است كه خداوند تعالى ما را و شما را و همهء احبّاء و اخلّاء و صلحاء و اتقياء را توفيق عمل زياده گرداند و از حضيض طبيعت به ذروهء صفوت فطرت اصلى و رفعت معرفت سابقهء ازلى برساناد ، بالنبيّ و آله الأمجاد .
صحيفهء ( سوم ) به يكى از دوستان [ نيكى رسان به خلق خدا ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
من اقلّ الخليقة ، بل اللّاشىء فى الحقيقة ، خادم خوادم أعلام ربّ الشّريعة و تراب أقدام أحباب أصحاب الطّريقة ، أفقر الفقراء و أحقر المساكين ادهم العزلتى الواعظ إلى أخي الوفيّ و حبيبى الصّفىّ ، محمد عليّ الحلّيّ ، زاده اللّه توفيق متابعة النّبيّ و الوليّ .
اى برادر عزيز ، سعى كن و بكوش تا دل شكستهء درويشى و خاطر خستهء دل ريشى به انعام و احسان معمور و مسرور سازى و از آنچه خدا به تو عطا كرده است به فقيرى و مسكينى اجرى و نفعى رسانى ، مگر نمىدانى كه « خير النّاس أنفعهم » .
كسى نيك بيند به هر دو سراى * كه نيكى رساند به خلق خداى
و با ارامل و ايتام و عاجزان و درماندگان و غريبان و بىكسان و يتيمان و بيچارگان مشفق و مهربان شو و ايشان را غمخوار و خواهان باش ، كه اجر آن جميل و ثواب آن جزيل بود و حرمان از آن به خذلان و خسران كشد كه « لا يرحم اللّه من لا يرحم النّاس » .
نخواهد خدا كرد رحمت بر آن * كه رحمش نيايد به خلق جهان
زنهار كه حاجت سائلان و حاجتمندان برآر و دردمندان و مستمندان را نوميد مگذار كه طريق استفاده از پيران و استفاضه از حضرت سبحان اين است .
تو هم بر در هستى اميدوار * پس اميد بر درنشينان برآر
و در قيام ليل و صيام نهار تكاهل روا مدار ، كه آزار پايدار و شرمسارى پروردگار صعبتر از كلفت حمل تكلّف و سختتر از مشقّت بار طاعت است و ترك لذّات فانيهء دنيوى سهل و آسان است و گذشت از نعمات باقيهء اخروى مشكل و دشوار .