اكتفا نمودند ، و آن سوز و حرارت ايشان به يك غرفه آب فرونشست و از جوى به سلامت بگشتند و بر دشمن كه لشكر جالوت بود ، هشتصد هزار نفر بودند ، به تأييد :
« كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ »
( بقره 249 ) ، غالب گشتند و ظفر يافتند .
گفتهاند مراد از قوم طالوت ، مؤمنان و سالكانند كه با طالوت عقل متوجّه مقاتله و مجاهدهء لشكر جالوت نفس امّاره شدهاند ، در هواى گرم هوا و هوس ؛ و آن نهر اشارت است به متاع دنيا .
و آن عطش به حرص ، و آن يك غرفهء آب عبارت است از قدر ضرورت و كفاف از دنيا ، كه هركه بدان قناعت كند از تشنگى حرص و حرارت حسد برهد ، و به يك قدم كه بنهد از اين مأواى سفلى بدان مثواى علوى بجهد ، و به سپاه مهلكات صفات رذيله ظفر بيابد ، و در فتح و نصرت
« فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ »
بگشايد .
و هركه زيادتى طلبد نه از دنيا نصيبى و نه از آخرت بهرهاى بيابد . و در كنار اين نهر هلاك ابد شود ، و از زمين تيرهء كثيف كه دوزخ در آن است روحش به آسمان صاف لطيف كه بهشت در آن است نتواند رفت ، زيرا كه بند سلاسل عوايق و اغلال علايق بر گردن و دست و پاى معنوى نهاده است ، للمولوي المعنوي :
بند بگشا باش آزاد اى پسر * چند باشى بند سيم و بند زر
كاسهء چشم حريصان پر نشد * تا صدف قانع نشد پردُر نشد
و اين علامت كفر است و نشان ضلالت . و حقتعالى مىفرمايد كه :
« قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمِهادُ »
، ( آل عمران ، 12 ) .
يعنى : بگو ، اى محمّد ، صلّى اللّه عليه و آله ، مر آن كسانى را كه كافر شدند ، زود باشد كه مغلوب شوند در دنيا و جمع كرده شوند در عقبى و قيامت به سوى دوزخ و بد آسايشگاهى است آن . و در حديث وارد است كه « من مات فقد قامت قيامته الصّغرى » ، يعنى : هركه بميرد پس بتحقيق كه برخاست قيامت كوچك او .
( 7 ) چون سبب كفر و باعث ضلالت و علّت غوايت همه مال و اسباب دنيا بوده است ، از آن است كه ايزد تعالى فرمايد كه :
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ »
( آل عمران 10 ) .