اين مضمون نيز در كلام مجيد مكرّرا واقع است . يعنى : به درستى كه آنانى كه كافر شدند و به اموال و اولاد خود فخر مىنمايند و پيغمبر را به فقر و درويشى سرزنش مىكنند دفع نكند و باز ندارد مالها و فرزندان ايشان از ايشان هيچچيز را از آفات دنيا و عقاب عقبى ، از عذاب خدا . و آن گروه ايشانند كه آتشانگيز دوزخاند .
بدترين افعال و قبيحترين اعمال و شنيعترين صفات تشنيع پيغمبران و سرزنش ايشان كردن است ، خصوصا به فقر كه بهترين اخلاق است . و اين از وجود مالدارى و شومى توانگرى خيزد .
و آنچه مردم روزگار بدان مغرور و فريفته شدهاند و بدان اقبال و به خدا ادبار كردهاند ، شش چيز است كه جملهء لذّات و شهوات دنيا از آن حاصل است ، و ابناء دهر خواهان آنند . و هريك به قدر قدرت و فراخور قوت خود پارهاى از آن را به جانب خود كشانند و روز و شب و گاهوبيگه از پى آن دوانند . و مردم نيز بدان اعتبار شش طايفهاند كه هركدام دربند يكى يا دو يا زياده از آنند . و آن شش چيز : زنان و فرزندان و زر سرخ و سفيد و اسبان تازى و چارپايان و زراعت يا زمين آن است .
( 8 ) چنانكه آيهء جليلهء :
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ »
( آل عمران ، 14 ) از آن خبر مىدهد .
يعنى : آراسته و پيراسته و زينت داده شده است براى مردمان - كه آرايندهء آن خداى بود براى امتحان و آزمايش ، يا شيطان بود براى كفران و طغيان تيره دوستى آرزوها و خواهشهاى نفس ، از زنانى كه بدترين دام شيطاناند ، و فرزندان كه بالطبع محبوب و مرغوباند ، و قنطارهاى گرد كرده و يا دفين ساخته از زر و سيم و اسبان علامتدار و چهارپايان از اشتر و گاو و گوسفند و كشتزارها يا زمينها براى زرع . اين كه ياد كرده شد و در نظر كفّار آراسته شده است متاع حقير است كه در دنيا از آن برخوردارى يابند ، و خداى معبود به حق است ، نزد او است نيكويى بازگشت و بازگشتگاه نيك . فرقهاى را بهشت برين و جمعى را قرب ملك معين است .
للمولوى :