تا نفخ صور باز نيايد به خويشتن * هركو فتاد مست محبّت ز جام دوست
و در خبر است كه : چون در مجلسى نشينند و ذكر خدا كنند منادى از آسمان ندا كند كه برخيزيد و شاد باشيد كه سيّئات شما به حسنات مبدّل گرديد ، و گناهان شما جميعا آمرزيده شد . و هر وقتى كه جمعى از اهل زمين در مجلس نشينند و ذكر كنند البته جمعى از فرشتگان آسمان در آن مجلس حاضر شوند و با ايشان بنشينند ( 261 ) .
در كتاب عدّة الدّاعى شيخ جمال الدّين احمد بن فهد الحلّى ، رحمة اللّه عليه ، مروى است كه : « رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، گفت كه : بتحقيق كه ملائكهء آسمان گذر مىكنند بر حلقهء ذكر مؤمنان و بالاى سر ايشان مىايستند و مىگريند چون ذاكران بگريند و آمين گويند چون ايشان دعا كنند . و چون به آسمان بالا روند حقتعالى گويد : كجا بوديد ، اى فرشتگان من ، و حال آنكه وى بر حال ايشان داناتر است از ايشان .
فرشتگان گويند كه پروردگار ما ، به درستى كه ما حاضر شويم در حلقهاى از مجالس ذكر و جمعى را ديديم كه تسبيح و تقديس و تمجيد تو مىكردند و از آتش قهر تو مىترسيدند .
حقتعالى گويد كه : اى فرشتگان من ، گواه باشيد كه قهر خود را از ايشان دور كردم و گناهان ايشان را آمرزيدم و امن كردم ايشان را از آنچه مىترسيدند .
فرشتگان گويند : پروردگارا ، فلان و فلان در آن مجلس بودند و ذكر نمىكردند .
حق ، جلّ و على ، گويد ايشان را نيز به بركت همنشينى ايشان بخشيدم ، پس بتحقيق كه ذكركنندگان گروهىاند كه همنشين شقى نمىباشد از بركت صحبت ايشان » .
و از امام جعفر صادق ، سلام اللّه عليه و آله ، مروى است كه گفت : « پدرم امام محمّد باقر عليه السّلام بسيار ذكر مىكرد و با او به راه مىرفتيم در ذكر بود و با وى طعام مىخوردم ذكر مىنمود و با مردم حرف مىزد و آن وى را از ذكر مانع نبود . و مىديدم كه زبان خود را به كام چسبانيده بود و مىگفت : لا إله إلّا اللّه .
و همهء ما را از اهل خانه جمع مىكرد و مىفرمود كه ذكر بكنند ، و هركه قرآن مىدانست امر مىكرد كه قرآن بخواند ، و هركه قرآن نمىدانست مىفرمود كه ذكر كند .
و خانهاى كه در آن قرآن خوانند و ذكر كنند با خير و بركت باشد و فرشتگان در آن