پدر و مادر شدن .
ششم ، آنكه سيزدهء ديگر وراى اين هفت هست . و مجموع آن كبائر باشند لواط وا غلام كردن و سحر و جادو نمودن ، ربا و سود خوردن به نامشروع و غيبت و بدگويى مسلمانان كردن و سوگند به كذب ياد كردن و شهادت به دروغ دادن و شرب خوردن و كردن كارهاى حرام را در كعبه حلال دانستن و دزدى كردن و عهد شكستن و از مملكت اسلام بعد از هجرت بدان مهاجرت كردن به بلاد كفر و از رحمت اللّه تعالى نوميد شدن و از مكر و قهر حق ، جلّ و على ، امن نشستن .
هفتم ، آنكه چهارده گناه ديگر كه بر اين مضاعف سازد مجموع كبائر كه سى و چهار است محصور شده باشد : خوردن ميته و خون و گوشت خوك و آنچه به غير نام حقتعالى آن ذبح كرده ، هرگاه ضرورت و حاجت مستدعى آن نباشد و رشوه و مال حرام خوردن و قمار باختن و در كيل و وزن كم كردن و يارى ظالمان دادن و حق مسلمانان را به تأخير انداختن باوجود قدرت بر اداى آن و اسراف به تبذير ورزيدن و خيانت كردن و اشتغال به ملاهى و اصرار نمودن بر گناهان .
هشتم ، آنكه گناهان در واقع تمامى كبائر باشند و هيچ عصيانى را فى نفسه صغيره نتوان گفت ، و هيچ گناهى را بالذّات خورد نشايد شمرد . و اطلاق صغيره و كبيره بر معصيت نظر به ما فوق و ما تحت آن بود ، چنانچه بوسيدن زن نامحرم در نفس الامر و در واقع كبيره است ، امّا نظر به زنا كردن صغيره نمايد و كوچك در نظر آيد . نه آنكه فى ذاته صغيره باشد ، زيرا كه عصيان مخالفت فرمان سلطان ديّان است ( 59 ) . و فرمان چنين سلطان عظيمالشّانى را حقير و صغير نتوان گفت . و ديگر معصيت كردن زهر خوردن ، زهر قاتل را خورد و بزرگ نمىباشد . و كم و زياد آن هر دو كشنده است . حقّا كه مطابق نفس الأمر و موافق مشرب اهل تحقيق مذهب حق اين قول است .
و شيخ ابو على طبرسى ، رحمه اللّه ، ادّعاى اتّفاق جميع علماء اماميّه كرده است بر اين ، و مىتواند بود كه وجه كتمان كبائر در ضمن صغاير مصلحتى باشد كه عقلهاى ما بدان راه نبرد ، مانند وجوه اختفاء شب قدر در ليالى ، و خفاى اسم اعظم در اسماء ، و سرّ
رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — صفحة 274
مساهمون: ادهم عزلتى خلخالى
ص٢٧٤