نهم استهزاء و ريشخند مردمان كردن و بر ايشان خنديدن . و حقتعالى در قرآن از آن نهى فرموده . و رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، فرمود كه : « كسانى بر مردم استهزاء كنند بدانند كه در روز قيامت در بهشت باز كنند و ايشان را بطلبند كه بياييد . چون بروند بپوشانند . چون برگردند بخوانند . چون باز شوند باز بپوشانند ، چندان كنند كه آخر هرچند بخوانند نروند ، دانند كه استخفاف كنند » .
دهم وعدهء دروغ دادن . و در خبر است كه سه چيز است كه هركه در وى يكى از آن سه چيز بود منافق بود اگرچه نماز كند و روزه دارد ، اوّل آنكه در سخن دروغ گويد ، دوم آنكه در وعده خلاف كند ، سوم آنكه در امانت خيانت به جاى آرد .
يازدهم سخن دروغ گفتن و سوگند دروغ خوردن . در خبر است كه دروغ درى است از درهاى نفاق . و مروى است كه « دروغ به فسق كشد و فسق به دوزخ » . و رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، گفت كه : واى بر حال آن كس كه دروغ گويد تا مردمان بخندند ، واى بر وى ، واى بر وى . از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل است كه هر كه مال مسلمانى برد ، به سوگند دروغ ، حقتعالى بهشت را بر وى حرام كند ، اگرچه آن مسواكى باشد از درخت اراك .
دوازدهم غيبت كردن است . و آن گوشت و خون مسلمانان خوردن است . و از اين كمتر كسى خلاصى دارد . و در خبر است كه غيبت بدتر از زنا است ، و از صفات سگان جهنم است . و غيبت كنندهاى كه دعوى حلالزادگى كند دروغ گويد . حلالزاده نبود .
سيزدهم سخنچينى است . و مروى است كه اكثر عذاب قبر از سه چيز است :
سخنچينى و استخفاف بول و دروغ گفتن .
چهاردهم دو زبان و دو رو بودن . و با هريك از دو كس چنان گفتن كه وى را خوش آيد ، و خود را به وى چنان نمودن كه من دوست توام . و در خبر است كه هر كه در اين جهان دو روى باشد در آن جهان دو زبان باشد . و مروى است كه بدترين خلق دورو است .
پانزدهم ثنا گفتن و ستايش مردمان كردن . و ضرر آن نظر به مادح احتمال دروغ و نفاق و ادّعاى بىاطّلاع و تفريح ظالم و فاسق است و مضرّت آن نسبت به ممدوح
رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — صفحة 175
مساهمون: ادهم عزلتى خلخالى
ص١٧٥