« ميبدى » - همان گونه كه صاحب « صوفىنامه » در كتاب خويش ص 205 آورده است - چنين مستفاد مىشود كه : الكلام لموسى و الرّؤية لمحمّد عليهما السلام .
« . . . سيّد ولد آدم ، خاتم النبيّين بود عليه السّلام ؛ حق تعالى او را گفت : لولاك لما خلقت الافلاك . با اين همه در دنيا چنان زاهد بود كه هرگز خوش نخورد ، و جامه نيكو نپوشيد . . . و گفت عليه السلام : زاهدان امّت من در مرتبت با انبياى گذشته برابر باشند روز قيامت ؛ و فقراى صحابه را به ترك دنيا و مواظبت بر زهد بفرمود گفت : دل را از دنيا نگاه داريد ، و حبّ طعام آن از دل خود به در كنيد ، تا در قيامت جمال من باز بينيد . . . » - « التّصفيه فى احوال المتصوّفة » ، ص 62 . نيز همين كتاب ص 305 .
رهآورد سفر خاقانى شروانى به عراق عجم و عراق عرب ( - تحفة العراقين ) بيتى را همراه دارد متضمن معنى اين حديث خطاب به پيامبر اسلام ( ص ) ، ص 150 :
يزدان كه سراى شش جهت ساخت * جز بهر نشست تو نپرداخت
و هم عطّار نيشابورى راست در « مثنوى الهىنامه »
چه باشد گر نهى پايى بدين خاك * كه بر سر دارى از حق تاج « لولاك »
شرح احوال و نقد و تحليل آثار عطار ، ص 107
پير رومى در « مثنوى معنوى » جاىجاى از اين حديث شريف ملهم بوده است :
پس سرى كه مغز آن افلاك بود * اندر آخر خواجهء « لولاك » بود
دفتر دوم
با محمّد بود عشق پاك جفت * بهر عشق او را خدا « لولاك » گفت
دفتر پنجم
زانكه « لولاك » است بر توقيع او * جمله در انعام و در توزيع او
نيز ر . ك : توضيحات ارزشمند و مستند دانشمند صاحب دل دكتر سيد صادق گوهرين در حاشيهء اين خبر ، در مجلد پنجم از : « فرهنگ لغات و تعبيرات مثنوى » ، ص 88 .
زين الدين محمود واصفى ، در وصف و شرح واقعهاى عبرتانگيز در مشهد رضويّه كه به حق از بدايع وقايع است ، به مناسبت بدين حديث استشهاد و گريزى ماهرانه دارد :
« بدايع الوقائع » ، ج 2 ، صفحههاى : 224 و 225 .
نيز ر . ك : تفسير « منهج الصادقين » ، ج 2 ، صفحههاى : 450 و 597 . « مرصاد العباد » ، ص 37 .
« تمهيدات عين القضات همدانى » ، صفحههاى : 43 ، 180 و 265 . « مشرب الارواح » ،