وجوب روزه يك ماه باشد بر عاقل بالغ مسلم صحيح مقيم . و ابتداى آن از رؤيت هلال رمضان باشد يا كمال ماه شعبان . و مر هر روز را نيّتى صحيح بايد و شرطى صادق . امّا امساك را شرائط است : چنانكه جوف را از طعام و شراب نگاهدارى ، بايد كه چشم را از نظاره حرام و شهوت ، و گوش را از استماع لهو و غيبت ، و زبان را از گفتن لغو و آفت ، و تن را از متابعت دنيا و مخالفت شرع نگاهدارى ، آنگاه اين روزه بود بر حقيقت ؛ كما قال رسول اللّه ( ص ) : اذا صمت فليصم سمعك و بصرك و لسانك . و قوله ( ص ) : رب صائم . . . » كشف المحجوب ، ص 414 .
ص 10 س 20 ، اكثر منافق امتى ، قراؤها :
به صورت : « اكثر منافقى هذه الامة قراؤها » در مسند ابن حنبل ، جامع الصغير سيوطى ، قوت القلوب شيخ ابو طالب مكى ، و مفتاح النجاة ، مضبوط است . در باب كلمه : « قراء ، و طبقهء ، قرايان » كه در مقالات صوفيه همواره پرهيز از مصاحبت و نشست و خاست با ايشان توصيه شده است ، ر . ك : « مفتاح النجاة » ص 104 ، و به توضيحاتى مبسوط در اين باب همراه با شواهد در بخش تعليقات اين كتاب ص 234 .
ص 10 س 21 ، و ص 168 س 17 . رب عالم فاجر و عابد جاهل ؛ فاتقوا الفجار من العلماء و الجهال من العباد فانهم فتنة :
اين حديث به همين مضمون با اندك تفاوتى در عبارت ، در جامع الصغير ج 2 ص 35 به روايت « ابى امامة » چنين ضبط شده است : « رب عابد جاهل و رب عالم فاجر ؛ فاحذروا الجهال من العباد ، و الفجار من العلماء »
« هلاك امتى عالم فاجر و عابد جاهل » صورتى ديگر از آن است كه ، عجلونى در :
« كشف الخفاء و مزيل الالباس » ج 2 ، ص 332 به دست داده است .
« نعوذ باللّه من فتنة العالم الفاجر ، و العابد الجاهل ؛ فان فتنتهما فتنة لكل مفتون » باز صورتى ديگر است از اين حديث نغز و هشداردهنده كه شيخ ابو طالب مكى در : « علم القلوب » ص 63 آورده است .
باز مكى در : « علم القلوب » ص 149 ، صورتى ديگر از مضمون آن را به على ابن ابى طالب ( ع ) منسوب مىدارد : « و قال على عليه السلام : ما قطع ظهرى فى الاسلام الا رجلان : مبتدع ناسك و عالم فاجر ؛ فالعالم الفاجر يزهد الناس فى علمه لا يرون من فجوره ، و المبتدع الناسك