تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كنوز الحكمة ( فارسى ) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
فليختر إلها سوائى . پارسى خبر چنين باشد كه مهتر ( ص ) مىگويد : « هركه خود را تسليم كند مر قضاى خداى را ، و بدان راضى باشد ، و شكر كند بر نعمت‌هاى من ، و صبر كند بر بلاهاى من ، بنويسم « 1 » مر او را از صدّيقان ، و برانگيزانم « 2 » او را روز قيامت با صدّيقان ؛ و هركه خود را تسليم نكند به قضاهاى من ، و شكر نكند بر نعمت‌هاى من ، و صبر نكند بر بلاهاى من ، گو برو ! و خدايى ديگر اختيار كن ! » پس چون به حقيقت بنگرى ، اصل بندگى اين است كه به قضاى خداى راضى باشى ، و بر نعمت او شاكر باشى ، و بر بلاى او صابر باشى ، تا بنده‌اى بر حقيقت باشى و بنده‌اى بر حقيقت آن‌گاه باشى ، كه از كارها اصل نگاه‌دارى ، و گرد فرمان برآيى ، و از جوز مغز طلب كنى ، و گرد پوست نگردى ، كه پوست جز آتش را نشايد . و مغز كار ، و لبّ علم ، و سرّ اسرار جمله علوم ، علم سرّ است . و هركه علم سرّ نداند هرگز بوى حقيقت نياود « 3 » و باد صفاوت بر وى نوزد . هركه خواهى گو مىباش ! و با هركه خواهى ! درست كنم كه چنين است ، بتوفيق رب العالمين .
هامش
( 1 ) - نسخه‌ها : بنويسند ( مطابق متن خبر تغيير يافت ) . ( 2 ) - نسخه‌ها : برانگيزانند ( مطابق متن خبر تغيير يافت ) . ( 3 ) - ج ، د : نيايد .