، آنگاه گفت :
فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الّذى بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ
[ 1 ] .
خداى - تعالى - تن و مال از مؤمنان بخريد به بهشت ، و گفت : مبارك باد اين بيع بر شما و شاد باشيد بر اين بيع كه سود بسيار داريد بدين . و بدان كه هر كه به ترك دنيا بگويد براى اظهار سخاوت يا به سببى ديگر ، جز طلب آخرت ، وى زاهد نبود . و بدان كه فروختن دنيا به آخرت زهدى ضعيف است نزديك اهل معرفت ، بلكه عارف آن بود كه آخرت از پيش وى برخيزد ، همچنانكه دنيا ، كه بهشت نيز نصيب شهوت چشم و شكم و فرج است . بلكه بدين همه به چشم حقارت نگرد و خود را بزرگتر از آن دارد كه در درجهء بهايم بود و هر چه بهايم را در آن شركت است از شهوات ، بدان التفات نكند . بلكه از دنيا و آخرت جز حق - تعالى - نخواهد ، و جز به معرفت و مشاهدت وى قناعت نكند و هر چه جز اوست همه در چشم وى حقير گردد . و اين زهد عارفان است ، و روا باشد كه اين عارف چنان باشد كه از مال نگريزد و حذر نكند ، بلكه مىستاند و به موضع خويش مىنهد ، و فرا مستحقّان مىدهد .
چنان كه عمر ( رض ) كه مالهاى روى زمين همه در دست وى بود و وى از آن فارغ به دل . بلكه چنان كه عايشه صد هزار درم به يك روز خرج كرد و روزه گشادن خويش را يك درم نگذاشت . پس باشد كه عارف را صد هزار درم در دست بود و زاهد بود ، و ديگرى باشد كه يك درم ندارد و زاهد نبود . بلكه كمال در آن است كه دل از دنيا گسسته بود ، نه به طلب وى مشغول بود و نه به گريختن از وى ، و نه وى با وى به جنگ بود و نه به صلح ، و نه وى را دوست دارد و نه دشمن ، كه هر كه چيزى را دشمن دارد هم به وى مشغول بود ، چنان كه آن كس كه دوست دارد . و كمال در آن است كه از هر چه جز حق - تعالى - است تو از آن فارغ باشى . و بايد كه مال دنيا نزديك تو چون آب دريا باشد و دست تو چون خزانهء خداى - تعالى - بود ، و اگر بيش بود و اگر كم
هامش
[ 1 ] ( قرآن ، 9 - 111 ) ، شاد باشيد به اين خريد و فروخت كه كرديد ، آن است آن پيروزى بزرگوار .