سوم آنكه تا به كعب درست بود ، و اگر در مقابلهء محلّ فرض [ 1 ] چيزى پيدا بود يا سوراخ باشد ، نشايد ، نزديك شافعى ( ره ) ، و نزديك مالك آن است كه اگر چه دريده بود ، چون بر آن بتوان رفت روا بود . و اين قولى قديم است شافعى را [ 2 ] ، به نزديك ما اين اولىتر است ، كه موزه در راه بسيار بدرّد ، و دوختن به هر وقتى ممكن نبود .
چهارم آنكه موزه از پاى بيرون نكند اگر مسح كرد ، و چون بيرون - كشد اولىتر آن بود كه طهارت از سر گيرد ، و اگر بر پاى شستن اقتصار كند ظاهر آن است كه روا باشد .
پنجم آنكه مسح بر ساق نكشد ، بلكه در مقابلهء قدم كشد و بر پشت پاى اولىتر . و به يك انگشت مسح كشد روا بود و به سه انگشت اولىتر . و يك بار بيش مسح نكشد . و چون بيش از آنكه بيرون شود مسح كشد بر يك شبانروز اقتصار كند . و سنّت آن است كه هرگاه كه موزه در پاى خواهد كرد پيشين [ 3 ] نگونسار كند ، كه يك روز رسول ( ص ) يك پاى موزه در پاى كرد ، كلاغى آن ديگر پاى در ربود ، و از وى بيفتاد [ 4 ] ، مارى از درون وى بيرون آمد . و رسول ( ص ) گفت : « هر كه به خداى و روز قيامت ايمان دارد ، گو موزه در پاى مكن تا آنگاه كه بيفشاند . »
رخصت دوم تيمّم است .
و تفصيل اين در اصل طهارت بگفتهايم ، باز نگوييم تا دراز نگردد .
رخصت سوم آنكه هر فريضه كه چهار ركعت است با دو ركعت كند ،
و ليكن
هامش
[ 1 ] تا برابر آن جاى كه مسح بر آن واجب است .
[ 2 ] شافعى ابتدا بر همين قول ( كه مذهب مالك نيز هست ) بوده است .
[ 3 ] پيشين ، نخست .
[ 4 ] از منقار كلاغ بيفتاد .