اصل دوم . - آداب نكاح
بدان كه نكاح كردن از جملهء آداب راه دين است همچون طعام خوردن .
چنان كه راه دين را به حيات و بقاى شخص آدمى حاجت است - و حيات بىطعام - و شراب ممكن نيست - پس همچنين به بقاى جنس آدمى و نسل وى حاجت است - و اين بىنكاح ممكن نيست . پس نكاح سبب اصل وجود است ، و طعام سبب بقاى وجود است . و مباح كردن نكاح براى اين است نه براى شهوت ، بلكه شهوت كه آفريده است [ 1 ] ، هم براى آن آفريده است تا موكّل باشد و متقاضى ، تا خلق را فرا نكاح همىآرد ، تا سالكان راه دين در وجود همىآيند - و به راه دين مىروند ، كه همهء خلق را براى راه دين آفريدهاند . و براى اين گفت :
و ما خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الإِنْسَ الّا لَيَعْبُدون
[ 2 ] .
و هر چند آدمى بيش همىشود ، بندگان حضرت ربوبيّت بيشتر همىشوند - ، و امّت مصطفى ( ص ) بيش مىشود . و براى اين گفت رسول ( ص ) :
« نكاح كنيد تا بسيار شويد ، كه من روز قيامت مباهات كنم به شما با امّتان ديگر پيغمبران ، تا [ 3 ] به كودكى كه از شكم مادر بيفتد . »
هامش
[ 1 ] كه خدا آفريده است .
[ 2 ] ( قرآن ، 51 - 56 ) ، نيافريديم پرى و آدمى را مگر [ براى آن كه فرمايم ايشان را كه ] مرا پرستيد و مرا خوانيد .
[ 3 ] تا ، حتى .