خطبه - 4 در پرتو ما هدايت يافتيد ( اين خطبه را امام بعد از قتل طلحه و زبير ايراد كرده است ( 44 و 45 . ) و از فصيحترين خطبههاى امام است كه مردم را اندرز مىدهد .
( اى مردم بصره ! ) از تاريكيهاى جهالت و گمراهى وسيله ما هدايت شديد ، ( 46 . ) و به كمك ما به اوج ترقى رسيديد صبح سعادت شما در پرتو شعاع وجود ما درخشيدن گرفت ، ( 47 . ) كر باد گوشى كه نداى بلند پند و اندرز را درك نكند ! مسلما گوشى كه با صيحه نادانى و جنايت كر شده است آهنگ ملايم ( حق ) را نشنود ، مطمئن باد ! قلبى كه از خوف خدا جدائى نپذيرد ، من همواره منتظر عواقب مكر و خدعه شما بودم ، و نشانههاى فريب خوردگان را در شما مشاهده مىكردم .
تنها بخاطر استتار شما در پردهء دين بود كه من از شما چشم پوشيدم ، اما صفاى دل ، مرا از درون شما آگاهى مىداد .
آن هنگام كه در جادههاى ضلالت سرگردان بوديد ، راهنما و دليلى نمىيافتيد ، شما را به جادههاى حق رهبرى كردم ، تشنهء رهبر بوديد و او را نمىيافتيد ، من شما را به سرچشمه حقيقى رهنمون شدم . امروز مهر سكوت را مىشكنم سخنانى ايراد ميكنم كه در عين فشردگى و اجمال هزاران زبان گويا داشته باشد ، دور باد رأيى كه از دستوراتم تخلف كند ، من از زمانى كه حق را يافتهام در آن ترديد نكردهام ( و اگر مدتى كناره گرفتم نه از اين جهت بود كه در حقانيت خود ترديد كنم و يا ترسيده باشم ، ترس من همچون ترس موسى بود ) موسى بر خود نترسيد ، ترسش از اين بود كه ( در غوغاى ساحران ) جاهلان پيروز گردند ، و مردم را به گمراهى بكشانند ! امروز ما بر سر دو راهى حق و باطل قرار گرفتهايم ( آنكه حق را يافته مطمئن است هرگز ترديد نمىكند ، همانطور كه ) اگر آب همراه كسى باشد تشنه نگردد ( و تشنگيهاى كاذب كه معمولا بهنگام وحشت از فقدان آب بر انسان مستولى مىشود ، بر او چيره نگردد ) .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧١