ياران و خاندان رسول خدا ( ص ) به اهل بيت پيامبر بنگريد ، از آن سمت كه آنها گام برمىدارند منحرف نشويد و قدم بجاى قدمشان بگذاريد ، آنها هرگز شما را از جادهء هدايت بيرون نمىبرند و به پستى و هلاكت باز نمىگردانند ، اگر سكوت كنند سكوت كنيد و اگر قيام كردند قيام كنيد ، از آنها پيشى نگيريد كه گمراه مىشويد ، از آنان عقب نمانيد كه هلاك مىگرديد .
من اصحاب محمد ( ص ) را ديدهام ، اما هيچكدام از شما را مانند آنان نمىبينم ، آنها ( در تنگناى مشكلات صدر اسلام ) موهائى پراكنده و چهرههائى غبار آلوده داشتند :
شب تا به صبح در حال سجده و قيام به عبادت بودند ، گاه پيشانى و گاه گونهها را در پيشگاه خدا به خاك مىگذاردند ، از وحشت رستاخيز همچون شعلههاى آتش ، لرزان بودند .
پيشانى آنها از سجدههاى طولانى پينه بسته بود ، و هنگامى كه نام خدا برده مىشد آن چنان چشمشان اشكبار مىشد كه گريبان آنها تر مىگرديد ، و همچون بيد كه از شدت تند باد به خود مىلرزد ، مىلرزيدند ( اينها همه ) از ترس مسئوليت و اميد به پاداش الهى بود خطبه 98 از سخنان امام ( ع ) است كه در آن اشاره به ستمهاى بنى اميه مىكند ( 217 . ) به خدا سوگند آنها همچنان به ستم پردازند تا آنجا كه حرامى باقى نگذارند و همه را حلال شمرند ، و تمام پيمانهاى الهى را بشكنند ! حتى خانه و خيمهاى باقى نماند مگر آنكه ستمشان در آنجا راه يابد ، و فساد و سوء تدبير آنها مردم را از خانههاى خويش فرارى دهد ، تا آنجا كه مردم دو دسته شوند و هر دو دسته بگريند گروهى براى دينشان ، و گروهى براى دنيايشان ، كار بقدرى سخت شود كه شما همچون بردگانى كه خود را مجبور به يارى اربابان مىبينند ناچار از كمك به آنها شويد . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٥