در حضور ناگزير از اطاعت باشيد و در غياب بدگوئى نمائيد ، و تا آنجا كه هر كس به خدا اميدوارتر ( و پرهيزكارتر ) است بيش از همه مصيبت و رنج بيند ! پس اگر خداوند براى شما عافيت و سلامت و گشايش و فرجى پيش آورد بپذيريد ( خدا را شكر كنيد ) و اگر برنج و ناراحتى گرفتار شديد شكيبا باشيد كه سرانجام پيروزى با پرهيزكاران است .
خطبه 99 يكى از خطبههائى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده . ( 218 . ) و در آن از زهد و ترك دنيا پرستى سخن مىگويد او را بر نعمتهائى كه عطا فرموده ستايش مىكنيم ، و در كارهاى خود از او استعانت مىجوئيم ، از او سلامت در دين مىخواهيم همان گونه كه تندرستى در بدن از او تقاضا داريم ( 219 . ) اى بندگان خدا شما را به ترك اين دنيائى كه سرانجام شما را رها مىسازد توصيه مىكنم گر چه شما ترك آن را دوست نداريد ، دنيائى كه جسمهاى شما را كهنه و فرسوده مىكند با اين كه دوست داريد ، هميشه تازه و نو باشيد .
شما و دنيا به مسافرانى مىمانيد كه تازه گام در جاده نهادهاند احساس مىكنند به انتهاء رسيدهاند ، و تا قصد رسيدن نشانهاى در وسط راه مىكنند گويا به آن رسيدهاند .
( آن چنان دنيا به سرعت مىگذرد كه هنوز گام در آن نگذارده پايان مىيابد ) در حالى كه براى رسيدن به مقصد نهائى بايد راه زيادى را به پيمايد .
اما چگونه مىتواند به مقصد برسد كسى كه روز معينى در پيش دارد و از آن تجاوز نخواهد كرد . مرگ به سرعت او را ميراند ، و عوامل مختلف او را به زور و بر خلاف ميل به جدائى از دنيا وادار مىسازد .
پس در عزت و افتخارات ( موهوم ) اين جهان سر و دست نشكنيد ، و به زينت و نعمتهاى آن فريفته نگرديد ، و از رنج و سختيهاى آن جزع و زارى نكنيد ، زيرا عزت و افتخارات آن به زودى پايان مىگيرد ، و زيور و نعمتهايش زايل مىگردد و رنج و سختى آن تمام مىشود ، و هر خوب و بد در دنيا پايان مىيابد . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 257
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٧