هم او مىگويد : تبذير پخش كردن است از ريشهء بذر افشانى ، كسى كه بذر مىافشاند ، در آن حال بذر خود را به ظاهر از دست داده است تا بعدا محصولى پيدا كند ، به اين تناسب در مورد هر گونه پخش مال كه از دست دادن حساب شود ، به كار مىرود . »
شرتونى در كتاب « اقرب » مىگويد : « اسرف ماله ، يعنى مال خود را تبذير نمود و برخى گفتهاند : يعنى در غير راه اطاعت خدا صرف نمود . اسرف ، يعنى ازحدّ گذشت و افراط نمود . سرف ضدّ تعادل و اعتدال مىباشد . آب حوض به « سرف » رفت يعنى از اطراف حوض ريخت . . . »
قرآن كريم دربارهء اسراف مىفرمايد : . . . « كلوا من ثمره اذا اثمر و اتوا حقّه يوم حصاده و لا تسرفوا انّه لا يحب المسرفين . « 1 » از ميوهء باغها - وقتى رسيد - بخوريد و حقّ آن را روز چيدن آن بدهيد ، و اسراف نكنيد كه خداوند اسراف را دوست ندارد » .
كلوا و اشربوا و لا تسرفوا انّه لا يحبّ المسرفين » « 2 » بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد كه خداوند اسراف كاران را دوست ندارد . نيز دربارهء اوصاف بندگان خداوند مىفرمايد : « . . . و الذّين اذا انفقوا لم يسرفوا و لم يقتروا و كان بين ذلك قواما « 3 » آنها كه وقتى انفاق و خرج مىكنند ، اسراف نمىورزند و ذرّه بينى و امساك هم نمىكنند و ميان اين دو ، و بر پايهء اعتدال ايستادهاند » . همچنين اسراف از خصوصيات فرعون شمرده شده است : « و انّ فرعون لعال فى الأرض و انّه لمن المسرفين « 4 » فرعون در زمين برترى جسته و او حتما از اسراف كاران است » . و دربارهء تبذير و
هامش
( 1 ) - انعام ، آيه 141 .
( 2 ) - اعراف ، آيه 31 .
( 3 ) - فرقان ، آيه 67 .
( 4 ) - يونس ، 83 .