گويد : تزويج نمود مرا رسول خدا صلى الله عليه و آله و تفويض فرمود « 1 » امرِ دختر خودش را بر من ، پس من او را پرورش مىدادم و مواظب امرهاى او بودم در حالتى كه قسم به خدا ادب او از من بيشتر بود ، و اعرَف « 2 » و داناتر بود به تمام اشياء از من « 3 » .
قصّة محرقة « 4 » : مروى است كه امّ السّلمه گويد : روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله در منزل من بود و بر فراش بر قفاى مبارك خود خوابيده ، پاى راست خود را بر بالاى پاى چپ گذاشته آرام گرفته بود ، در آن اثنا امام حسين عليه السلام متوجّه شد ، و سنّ شريف آن شاهزاده سه سال و چند ماه بود ، پس چون رسول خدا صلى الله عليه و آله او را متوجّه ديد فرمود : « مرحباً بِقُرَّةِ عَيني وَ ثمرةِ فُؤادي » ، يعنى : مرحبا به نور چشم من ، و مرحبا به ميوهء دل من . پس آن سروَر ، خرامان خرامان رفتار مىكرد تا اينكه بر سينهء مبارك آن سيّد بزرگوار قرار گرفت ، و جلوس را طول داد ، ترسيدم كه باعث تعب حضرت گردد ، خواستم كه او را از سينهء سيّد عالم بردارم ، فرمود : يا امّ السّلمه ، بدان كه هر كه به يك مويى از بدن مبارك او ايذا رساند « 5 » پس بتحقيق كه مرا ايذا رسانيده ، واگذار او را تا وقتى كه خود خواهد فرود آيد . امّ السّلمه گفت : او را واگذاشتم و از پى كار خود رفتم ، پس چون باز آمدم ديدم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مىگريد ، و از اين گريه و حزن تعجّب نمودم و گفتم : فداى تو شوم اى سيّد من ، خدا چشم تو را نگرياند ، باعث اين گريه چيست ؟ در آن حال ديدم كه در دست مبارك خود چيزى دارد ، بر او نظر كرده مىگريد ، فرمود : اى امّ السّلمه ، آيا نمىنگرى ؟ پس درست ملاحظه كردم ، در دست مباركش تربتى ديدم ، گفتم : اين چه تربت است ؟ فرمود كه : در همين ساعت اين تربت را جبرئيل آورد و گفت : يا رسولاللَّه ( صلى الله عليه و آله ) ، اين طينتى است از ارض كربلا ، و اين طينت تربت فرزند تو امام حسين عليه السلام است كه در او مدفون خواهد شد ؛ اى امّ السّلمه اين تربت را در شيشه كرده
هامش
( 1 ) - تَفْويض كردن : تسليم كردن . لغت نامه .
( 2 ) - اعْرَف : آگاهتر . لغت نامه .
( 3 ) - بحار 43 / 10 ب 1 ؛ دلائلالامامة / 11 .
( 4 ) - مُحْرِقَة : مؤنّث مُحْرِق ، سوزاننده . لغت نامه . ( قصّة محرِقة : داستان سوزاننده . م . )
( 5 ) - ايذاء : كسى را بيازردن ، رنجانيدن . لغت نامه .