سيُّم ، امّ حبيبه بنت « ابى سفيان » ، كه نام او رمله است ، و پيش از حضرت ، زن عبداللَّه بن جحش اسدى بود ، و عبداللَّه او را با خود به حبشه برده بود ، و در آنجا از دين اسلام خارج شده وفات يافت ، پس حضرت رسول صلى الله عليه و آله امّ حبيبه را تزويج نمود ، و وكيل آن حضرت عمرو بن اميّه بود .
چهارم ، سوده بنت زمعة الأسديّه ، و پيش از آن حضرت ، زن سكران بن عمر بوده ، و سكران مسلمان شد و در حبشه به رحمت ايزدى پيوست ، بعد از آن رسول خدا صلى الله عليه و آله او را تزويج نمود .
پنجم ، صفيّه دختر حىّ بن اخطب خيبرى بنى اسرائيلى ، كه در جنگ خيبر از غنايم براى خود اختيار فرمود و او را آزاد نمود ، و به شرف مزاوجت خود مشرّف گردانيد ، و آزادى او را مهر او قرار داد ، و در سال سى و ششم هجرت رحلت نمود .
ششم ، ميمونه دختر حارث هلاليّه ، كه در مدينه او را تزويج نمود ، و در وقتى كه از عمره مراجعت مىفرمود در سرف كه در سه فرسخى مكّهء معظّمه واقع است ، زفاف او اتّفاق افتاد ، و وفات او نيز در آن موضع واقع شده در سال سى و ششم هجرت ، و در آنجا مدفون گرديد ، و پيش از آن حضرت ، زوجهء ابو مرّهء عامرى بود .
هفتم ، جويريه بنت حارث ، كه از قبيلهء بنى الصطلق بود ، و در آن جنگ ، حضرت او را سَبى نمود « 1 » و آزاد كرد و به عقد خود درآورد ، و در سال پنجاه ششم هجرت وفات يافت .
هشتم ، زينب بنت جحش ، كه از قبيلهء بنى اسد بود ، و مادرش ميمونه ، دختر عبدالمطّلب است كه عمّهء رسول خدا صلى الله عليه و آله است ، و اوّل كسى بود از زنان آن حضرت كه وفات يافت ، و در خلافت عمر افندى رحلت نمود ، و پيش از آن حضرت زوجهء زيد بن حارثه بود .
نهم ، امّ السّلمه ، نامش هند ، دخترِ ابو اميّه ، و مادرش عاتكه ، دختر عبدالمطّلب بود ، كه عمّهء آن حضرت و دختر عمّ ابوجهل است ، و چون مزار و مدفن همهء ازواج نبى صلى الله عليه و آله را
هامش
( 1 ) - سَبى : عدو را برده كردن ، غالباً « اسر » مخصوص مردان و « سبى » مخصوص زنان است . لغت نامه .