محمّداً رسولُ اللَّه صلى الله عليه و آله ؛ و به دست مبارك به جانب آسمان اشاره كرد و گفت : « بِالرَّفيقِ الأعلى » ، و اين عالم فانى را وداع نموده در كمال شوق و ذوق به روضهء جنّت شتافت ، خواهران و برادران صدا به ناله بلند كردند و گويا در آن وقت ناله و فغان به گوش عالميان مىرسيد .
وا حسرتا كه سرو روان از چمن برفت * يعنى كه نور ديدهء زهرا حسن برفت
از شوق گيسويش جگر نافه گشت خون * وز هجر رويش آبرخ نسترن برفت
يعقوب وار ديدهء مردم سفيد شد * كز مصر باز يوسف گل پيرهن برفت
خبرى به نظر رسيد كه : چون امام حسين عليه السلام بدن زهر خوردهء او را غسل داد و كفن نمود ، خواست كه بندهاى كفن را ببندد ، ديد كه دو فرزند صغير امام حسن مجتبى عليه السلام خيره خيره بر جسد پدر بزرگوار خود نگاه مىكنند ، فرمود : نور ديدگان من ، مىخواهيد بياييد نعش پدر خود را وداع كنيد . عبداللَّه كبير و عبداللَّه صغير ، يكى از طرف راست پدر ، يكى از طرف چپ ، خود را بر روى نعش امام حسن مجتبى عليه السلام انداخت ، ناگاه ديدند كه نعش آن حضرت به حركت درآمد و دستها را از كفن بيرون آورد و انداخت به گردن دو فرزندش « 1 » .
مروى است : چون آن حضرت را دفن كردند ، تمامى بنى هاشم گرداگرد قبر وى برآمدند و امام حسين عليه السلام در سر قبر وى در پيش روى همگى ايستاده فرمود :
أ أدهنُ رَأسي أم أطيبُ مَحاسِني « 2 » * وَ رَأسُكَ معفُورٌ وَ أنتَ سَليبٌ
فَما نِلتُ « 3 » أبكي ما تغنّتْ « 4 » حمامةعلَيكَ وَ ما هبت صبا وَ جنوبٌ
بُكائي طويلٌ وَ الدّموعُ غزيرةٌ « 5 » وَ أنتَ بعيدٌ وَ المزارُ قَريبٌ
هامش
( 1 ) - جهت آگاهى بيشتر از ماجراها و چگونگى شهادت آن حضرت عليه السلام ، به ( بحار / 44 ب 22 ص 134 - 163 ) مراجعه شود . م .
( 2 ) - عبارت بحار و المناقب : « تطيب مجالسى » .
( 3 ) - عبارت بحار و المناقب : « فلازلتُ » . م .
( 4 ) - عبارت متن « تنعبت » . م .
( 5 ) - عبارت متن « غريزة » . م .