تازيانه به سر آن دختر يتيم زد ، ديدند كه دستهاى سيد الشهداء عليه السلام سست شده به پهلويش افتاد .
و سنّ امام حسن عليه السلام چهل و هفت و يا چهل هشت سال بود ، در وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله هشت ساله بود ، و بعضى هفت ساله و چند ماه گفتهاند ؛ و چون حضرت امير عليه السلام رحلت نمود او سى و هفت سال داشت ، و مردمان به آن حضرت بيعت كردند و بعد از شش ماه و سه روز ( كه سال چهل و يكم هجرى بود ) با معاويه مصالحه نموده ، بعد از ده سال كه در مدينه اقامت داشت به درجهء شهادت رسيده « 1 » .
ثواب بكاء به آن حضرت :
در بعضى از روايات معتبره رسيده كه : روزى سيّد عالم صلى الله عليه و آله با جمعى نشسته بودند ، ناگاه امام حسن عليه السلام داخل شد ، چون نظر مبارك فخر كاينات بر او افتاد بسيار گريست ، و او را نزد خود طلبيده فرمود : اى فرزند ، پيش من آى . و او را بر زانوى راست خود نشانيد ، بعضى از اصحاب عرض كردند كه : يا رسولاللَّه ( صلى الله عليه و آله ) ، سبب گريستن شما از ديدن امام حسن عليه السلام چه بود ؟ فرمود : قسم به خدايى كه مرا به حقّ برانگيخته كه من و امام حسن عليه السلام و پدر او و برادر و مادر او گرامىترين خلقيم در نزد خدا ، و خدا را بندهاى از ما گرامى تر و عزيزتر نيست ، و احدى را زياده از ما دوست نمىدارد ، و امام حسن عليه السلام فرزند پسنديده و نور ديده و ميوهء دل من است ، و او مهتر و بهتر جوانان اهل بهشت است ، و چون بر رويش نظر كردم ، ظلمهايى كه بعد از من بر او خواهند كرد به خاطرم آمد ، و بر بى كسى و مظلومى و غريبى او گريستم از جهت آنكه بعد از من ، اصحاب من او را غريب و بى يار در ميان دشمنان جفاكار مىگذارند ، و پيوسته در محنت و مشقّت و رنج و عَنا « 2 » و كدورت و بلا باشد تا او را به زهر قهر شهيد كنند و ملائكهء ارض و سماء و كرّوبيان ملاء اعلا در ماتم او مىگريند ، و هر كه از اهل زمين و آسمان در مصيبت او اشك از ديده ببارد روز قيامت كه ديدهها نابينا باشد چشم او روشن شود ، و هر كه در
هامش
( 1 ) - جهت آگاهى مراجعه شود به : بحار 44 / 162 ب 22 ؛ العددالقويّة / 350 ؛ كشفالغمّة 1 / 583 .
( 2 ) - عَنا : زحمت ، رنج ، مشقّت . لغت نامه .