وقوقة
(
vaqvaqat
) ا . ع . آواز سك هنگام ترس . و آواز مرغان .
وقوق
(
voqu
) ع . ج . وقلة .
وقه
(
vaqh
) ا . ع . طاعت و فرمانبردارى .
وقه
(
vaqah
) م . ع . وقه وقها ( از باب حسب ) : فرمانبردارى كرد .
وقهة
(
vaqhat
) ا . ع . بندگى و فرمانبردارى .
وقى
(
vaq
) ا . ع . سودهشدگى سم و چون اسب بلنگد مىگويند : بالفرس وقى من ظلع . و نيز وقى : لنگى و لاغرى ستور .
وقى
(
vaqy
) و (
vaqiyy
) م .
ع . وقى وقيا و وقيا و وقاية . ر .
وقاية .
وقى
(
vaqiyy
) ص . ع . آنكه نگاهدارد چيزى را از گزند راه . و حفظ كنندهء از زيان و آلايش . و سرج وقى : زينى كه پشت ريش نكند ستور را . و كذلك الرحل .
و رجل وقى تقى بمعنى واحد .
وقى
(
voqiyy
) ا . ع . پرهيزگارى و حفظ و نگاهداشت .
وقى
(
voqiyy
) ع . ج . وقية .
وقيات
(
vaqiyy t
) ع . ج . وقية .
وقيب
(
vaqib
) ا . ع . آواز غلاف نرهء اسب .
وقية
(
vaqiyyat
) ا . ع . آنچه بدان مال را نگاهدارند . ج : وقيات .
وقية
(
voqayyat
) ا . ع . وزنهاى معادل يك انس انگليسى . ج : وقى .
وقية
(
voqiyyat
) و (
vaqiyyat
) ا . ع . وزنهاى معادل هفت مثقال . ج : وقايا .
وقيح
(
vaqih
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بىشرم و بىحيا و بىادب و گستاخ و پررو .
وقيد
(
vaqid
) ا . ع . هيزم .
وقيدية
(
vaqidiyyat
) ا . ع .
جنسى از بز .
وقيذ
(
vaqiz
) ص . ع . مشرف بر موت . و شاة وقيذ : گوسپند كشته با چوب و جز آن .
وقيذ
(
vaqiz
) ا . ع . صريع و افتاده و افگنده و سنگين و گرانبار . و كندرو .
و نيك لاغر كه داراى پيه نباشد . و بيمار سخت مشرف بر مرك .
وقير
(
vaqir
) ص . ع . رجل وقير : مرد آهسته و بردبار . و عظم وقير :
استخوان شكسته . و فقير وقير : از اتباع است و يا تشبيهى است بگوسپندان ريزه .
وقير
(
vaqir
) ا . ع . مغاكى در كوه . و گلهء گوسپندان و يا گوسپندان ريزه و يا گلهء پانصد گوسپند و يا هر گلهاى از گوسپند و نيز گلهء گوسپند با سك و خروشبان .
وقير
(
vaqir
) و
وقيرة
(
vaqirat
) ا . ع . گو بزرك و كلان در سنك كه آب در وى گرد آيد .
وقيط
(
vaqit
) ص . ع . كتكزده شده افتاده .
وقيط
(
vaqit
) ا . ع . مغاكى در زمين سخت و يا در كوه كه آب باران در وى گرد آيد . و مرد كسل از بيخوابى شب . و هر گران جسم از كتك خوردن و يا از حزن و اندوه . ج : وقاط و وقطان و اقاط . و يوم الوقيط : از روزهاى تازيانست .
وقيط
(
voqayt
) ا . ع . نام آبى .
وقيظ
(
vaqiz
) ص . ع . بر زمين افگنده شده و كتك خوردهء سست افتاده .
وقيظ
(
vaqiz
) ا . ع . بىحركت و غير قادر بر برخاستن .
وقيظة
(
vaqizat
) ص . ع . زن بر زمين افكنده شده و كتك خورده سست افتاده .
وقيع
(
vaqi '
) ص . ع . كارد و شمشير تيز كرده بسنك فسان و جز آن .
و مكان وقيع : جايى كه آب را فرو نخورد .
ج : وقع . و الحافر الوقيع : سم تنك گشته و تيز شدهء از سنك .
وقيعة
(
vaqi'at
) ص . ع . ارض وقيعة : زمينى كه آب را فرو نخورد . ج :
وقائع و وقع .
وقيعة
(
vaqi'at
) ا . ع . گود در كوه و يا در زمين نرم كه آب در وى ايستد . و قتال و آسيب كارزار . و خنور از شاخههاى خرمابن كه در آن جامه و جز آن نهند . و غيبت مردمان .
ج : وقاع و وقائع . و كشش و فتنه و صدمه پس از صدمه . ج : وقائع . و وقيعة الاثنين :
جنگى كه ميان دو نفر روى دهد .
وقيعة
(
vaqi'at
) م . ع . وقع وقوعا و وقيعة . ر . وقوع .
وقيفة
(
vaqifat
) ا . ع . بز كوهى كه از ترس سگان در پناه سنگى ايستاده و فرود آمدن نتواند .
وقيفى
(
veqqif
) م . ع . وقف وقفا و وقيفى . ر . وقف .
وقيه
(
vaqye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اوقيه .
وك
(
vak
) ا . پ . غوك و قرباغه .
وك
(
vakk
) ا . ع . اترز فلان ارزة عك وك . ر . عك .
وكأ
(
vak '
) م . ع . وكأ عليه وكا ( از باب ضرب ) : تكيه كرد بر آن . و وكات الناقة : بانك كرد آن ماده شتر از درد زه گرفتن .
وكاء
(
vek '
) ا . ع . بندى كه بدان سر مشك و جز آن را مىبندند . ج : اوكية .
و هر چيزى كه بدان سر خنورى را ببندند و آن را