گياه آن .
وكم
(
vakam
) م . ع . وكم وكما ( از باب حسب ) : اندوهگين گرديد .
و هم يكمون الكلام : يعنى ايشان السلام عليكم بكسر كاف مىگويند .
وكمة
(
vakmat
) ا . ع . زن ستبر سير شكم .
وكن
(
vakn
) ا . ع . آشيانه مرغ .
ج : اوكن و وكون و وكن (
vokon
) و (
vokn
) .
وكن
(
vakn
) م . ع . وكن الرجل وكنا ( از باب ضرب ) : سخت رفت آن مرد . و وكن فلان : نشست فلان .
و وكن الطائر بيضه و على بيضه وكنا و وكونا : در زير خود گرفت آن مرغ تخم خود را .
وكن
(
vokon
) و (
vokn
) ع .
ج . وكن .
وكن
(
vokan
) و
وكنات
(
vokan t
) ع . ج . وكنة .
وكنة
(
vaknat
) و (
veknat
) و (
voknat
) و (
vokonat
) ا . ع .
آشيانه مرغ در هر كجا كه باشد . ج : وكن و وكنات .
وكواك
(
vakv k
) ا - ص . ع .
جبان و ترسو . و گرد گردنده در رفتار .
وكواكة
(
vakv kat
) ا . ع .
زن كلان سرين .
وكوب
(
vakub
) ص . ع . ظبية وكوب : ماده آهوى فراخگام .
وكوب
(
vokub
) م . ع . وكب وكبا و وكوبا . ر . وكب .
و كود
(
vokud
) م . ع . وكد بالمكان وكودا ( از باب ضرب ) :
اقامت نمود در آنجاى . و وكد فلانا وكده :
قصد كرد قصد فلان را . و وكد بالامر :
اهتمام كرد در آن كار . و وكد فلانا : آهنك كرد فلان را . و وكد الشئ : رسيد آن چيز . و وكد العهد : استوار بست آن پيمان را . و وكد الرحل : بست پالان را .
وكور
(
vokur
) م . ع . وكر وكرا و وكورا . ر . وكر .
وكور
(
vokur
) ع . ج . وكر .
وكوع
(
vaku '
) ص . ع . فلان وكوع لكوع : فلان لئيم و ناكس است .
وكوف
(
vakuf
) ص . ع . ناقة وكوف : ماده شتر شيرناك .
وكوك
(
vak - vak
) ا . پ .
آواز و غوغا و بانك سك .
وكوكة
(
vakvakat
) ا . ع . گرد گرديدن . و فرار از جنك . و هدير كبوتر .
وكول
(
vokul
) م . ع . وكل وكلا و وكولا . ر . وكل .
وكون
(
vokun
) ا . ع . ج .
وكن .
وكون
(
vokun
) م . ع . وكن وكنا و وكونا . ر . وكن .
وكى
(
vaky
) م . ع . وكى القربة وكيا ( از باب ضرب ) : با وكاء بست سر آن مشك را .
وكيت
(
vakit
) ا . ع . سخنچينى و بدسگالى در نزد والى . و آراستگى سخن بدروغ .
وكيد
(
vakid
) ص . ع . محكم و استوار و اكيد .
وكير
(
vakir
) و
وكيرة
(
vakirat
) ا . ع . مهمانى بناى نو .
وكيع
(
vaki '
) ص . ع . سقاء وكيع : مشك استوار كه از آن آب نزهد .
و فرس وكيع : اسب استوار كه خوى نكند . و فرو وكيع : پوستين سخت و درشت . و قلب وكيع : دل استوار و دلى كه آن را دو چشم بينا و دو گوش شنوا باشد .
و رجل وكيع : مرد لئيم . و فلان وكيع لكيع : فلان لئيم و ناكس است .
وكيع
(
vaki '
) ا . ع . گوسپندى كه ديگر گوسپندان پيرو آن باشند . و از اعلام است .
وكيف
(
vakif
) م . ع . و كف وكفا و وكيفا . ر . و كف .
وكيل
(
vakil
) ا . ع . آنكه كارى بوى واگذار شده باشد فعيل بمعنى مفعول و نيز بمعنى فاعل مىآيد هرگاه بمعنى حافظ باشد . قوله تعالى :
حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ
. و گاه در جمع و مونث نيز استعمال شود . ج : وكلاء .
وكيل
(
vakil
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رسول و پيغامبر و گماشته و كارگزار و مباشر و نايب و خليفه و قايممقام و جانشين و پيشكار و وصى و كسى كه براى كارى گماشته شده باشد و كار را بوى سپرده باشند . و وكيل خرج : خداوند خانه و مهماندار و كسى كه مخارج خانه بوى سپرده شده باشد . و وكيل در : نايب مناب و وكيل دربار . و وكيل دعوا : آنكه از جانب كسى در محكمه قاضى حاضر مىشود و اقامه مىكند ادعاى وى را .
و وكيل سلطنت : نخستين دستور و وزير اعظم و بزركمهر . و وكيل كردن : جانشين كردن و نايب مناب كردن و از جانب خود كسى را برگماشتن و كسى را برسالت فرستادن . و وكيل مطلق : برگماشتهاى كه اختيار تمام بوى داده شده باشد . و نيز وكيل : يكى از صاحب منصبان لشكرى كه پايينتر از نايب سلطان باشد و بالاتر از سرجوقه .
وكيلى
(
vakili
) ا - ص . پ .
منسوب به وكيل و وكالت .