و قل
(
vaqel
) و (
vaqol
) ص . ع .
بز كوهى بر كوه برآمده .
وقلة
(
vaqlat
) ا . ع . خسته مقل . ج : وقول .
وقلة
(
vaqlat
) ص . ع . رجل وقلة الراس : مردى كه سروى بسيار كوچك باشد .
وقلة
(
vaqalat
) ا . ع . واحد و قل يعنى يك سنك و يك شاخه بريدهء از درخت كه بن آن باقى باشد .
وقم
(
vaqm
) م . ع . وقمه وقما ( از باب ضرب ) : چيره شد بر وى و مقهور كرد او را . و وقم العدو : شكست داد آن دشمن را و نيك خوار كرد آن را و سخت غمگين نمود آن را . و وقم الدابة : باز داشت آن ستور را و كشيد عنان وى را تا بايستد .
و وقم القدر : فرو نشانيد جوشش ديك را .
و وقمت الارض وقما ( مجهولا ) : خورده شد گياه آن زمين و پا سپرده شد .
وقنات
(
voqn t
) ع . ج . وقنة .
وقنة
(
voqnat
) ا . ع . آشيانه مرغ .
و چاهك در زمين و يا در پشت پشته . ج : وقنات .
وقواق
(
vaqv q
) ا . پ . نام جزيرهاى . و يا نام كوهى كه در آن معدن طلا فراوانست و بطور افسانه گويند در آن كوه درختى است كه بار آن به شكل آدمى و ديگر حيوانات باشد .
وقواق
(
vaqv q
) ا . ع . مرد بد دل و ترسو . و نام درختى كه از آن دوات سازند . و نام شهرى .
وقواقة
(
vaqv qat
) ص . ع .
رجل وقواقة : مرد ياوه سراى پر حرف .
وقوب
(
voqub
) م . ع . وقب وقبا و وقوبا . ر . وقب .
وقوحة
(
voquhat
) م . ع .
وقح وقاحة و وقوحة . ر . وقاحة .
وقود
(
vaqud
) ا . ع . هيزم و فروزنيهء آتش و پدپود و پده .
وقود
(
voqud
) م . ع . وقد وقدا و وقدا و وقودا . ر . وقد (
vaqd
) و (
vaqad
) .
وقور
(
vaqur
) ص . ع . آهسته و بردبار ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
يق : رجل وقور و امراة وقور .
وقورة
(
voqurat
) م . ع .
وقر وقرا و وقورة . ر . وقر .
وقوع
(
voqu '
) م . ع . وقع الشئ يقع وقوعا ( از باب فتح ) : افتاد آن چيز .
و وقع القول على القوم : واجب گرديد آن قول بر آن گروه . و وقع الحق : ثابت گرديد حق . و وقعت الابل : فرو خفتند شتران . و وقعت الدواب : به زانو در آمدند آن ستوران . و وقع الربيع بالارض :
فرا گرفت بهار زمين را . و وقع الطائر على شجر او ارض : فرود آمد آن مرغ از هوا بر درخت و يا بر زمين . و وقع فى فلان وقوعا و وقيعة : سب نمود و عيب كرد فلان را . و وقع الصيد فى الشرك وقوعا : در دام افتاد آن صيد .
و وقع زيد فى ارض فلاة : در بيابان افتاد زيد . و وقع على الجارية : مجامعت كرد آن كنيزك را . و وقع فلان من كذا و عن كذا : از آن كار افتاد فلان . و وقع بالقوم وقيعة و وقوعا : جنك انداخت ميان آن قوم . و وقعته بالميقعة : تيز كردم آن را بفسان . و وقعت الدابة : داغ وقاع كردم بر سرين و يا بر سوى ران آن ستور . و وقع فى يده ( مجهولا ) : خوار گشت و ندامت كشيد .
وقوع
(
voqu '
) ص . ع . ج . واقع .
وقوع
(
voqu '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بروز و ظهور و اتفاق و پيوست و حصول و حدوث . و وقوع يافتن : حاصل شدن و ظاهر گشتن و پديد آمدن . و نادر الوقوع : چيزى كه كمتر اتفاق افتد .
وقوعات
(
voqu ' t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حوادث و اتفاقات و سرگذشتها .
وقوعى
(
voqu'i
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - حقيقى .
وقوف
(
voquf
) ص - ع . ج . واقف .
وقوف
(
voquf
) ا . ع . ايستادگى خلاف جلوس كه نشستگى باشد . و ذو الوقوف :
نام اسبى .
وقوف
(
voquf
) م . ع . وقف وقفا و وقوفا . ر . وقف را . و وقف القارى على الكلمة وقوفا : تعليم كرد قارى مواضع وقف كلمه را . و وقف على المعنى : احاطه كرد بر معناى آن . و وقف عليه : آگاه شد بر آن .
وقوف
(
voquf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - توقف و ايستادگى و آزمايش و آزمودگى . و دانش و آگاهى و بصيرت و خبرت و فهم و ادراك و اطلاع و زيركى . و اهل وقوف و يا با وقوف و يا صاحب وقوف : آزموده و مجرب و كاردان و كار آزموده و دانا و حاذق و هنرمند و با اطلاع و هوشيار و زيرك . و بىوقوف : بىاطلاع و كار نكرده و بىخبر از كار و بىتجربه . و وقوف يافتن : اطلاع حاصل كردن .
وقوفدار
(
voquf - d r
) ص .
پ . با وقوف .
وقوفيت
(
voqufiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - تجربه و آزمايش و دانش و اطلاع و آگاهى .
وقوق
(
vaq - vaq
) ا . پ . آواز سك و عوعو و وكوك .