و سنك و استخوان .
وقر
(
vaqr
) م . ع . وقرت الاذن وقرا ( از باب ضرب ) و وقرت ايضا وقرا ( از باب سمع ) و وقرت ( مجهولا ) : گران گرديد گوش . و وقره الله ( از باب ضرب ) : گران گرداناد خداى گوش آن را . و وقر وقرا و وقورة ( نيز از باب ضرب ) : باوقار نشست . و منه قوله تعالى :
وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ
. و نيز وقر : شكافتن استخوان و ساق .
وقر
(
vaqr
) و (
vaqar
) ا . ع .
كينه . يق : فى صدره وقر . و كذلك : وقر .
وقر
(
veqr
) ا . ع . بار و بار گران و بار خر و استر . ج : اوقار .
وقر
(
vaqar
) م . ع . وقرت الدابة وقرا ( از باب سمع ) : شكافته ساق و شكافته استخوان گرديد آن ستور . و وقر العظم ( مجهولا ) : شكافته شد آن استخوان .
وقر
(
vaqor
) ص . ع . مرد بردبار و آهسته كار و داراى وقار .
وقرات
(
vaqar t
) ا . ع . آثار و نشانها . ج : وقرة .
وقرة
(
vaqrat
) ا . ع . كفتگى پاى اسب از صدمه و ضربه سنك و شكوخيدگى و لنگى در پاى آن . و خجك و گودى در سنك و يا در استخوان . و گودى در سنك كه آب در وى گرد آيد . المثل : كانت وقرة فى صخرة : اين مثل را درباره كسى گويند كه در مصايب بردبار باشد و مصيبت در وى اثر نكند .
وقرى
(
vaqr
) ص . ع . دابة وقرى : ستور بار كرده .
وقرى
(
vaqar
) و (
vaqariyy
) ا . ع . شبان و خداوند گله گوسپندان خصوصا آنكه گوسپندان را براى گرفتن نژاد نگاه مىدارد . و خداوند خران . و ساكن در شهرهاى بزرك .
وقس
(
vaqs
) ا . ع . گرى و جرب .
يق : ان بالبعير لوقسا اى شيئا من الجرب .
و گناه و بدى كه از حد در گذرد .
وقس
(
vaqs
) م . ع . وقسه وقسا ( از باب ضرب ) : باز كرد پوست آن را . و نيز وقس : باز كردن پوست از سرريش . و ذكر كردن زنا و متهم كردن كسى را بزنا . يق : وقس فلانا . و پراكنده شدن جرب در شتران پيش از استحكام آن .
وقش
(
vaqc
) ا . ع . يك قسم گياهى . و شهرى نزديك صنعاى يمن . و نام مردى .
وقش
(
vaqc
) م . ع . وقش الرسم وقشا ( از باب ضرب ) : ناپديد شد آن نشان و محو گشت .
وقش
(
vaqc
) و (
vaqac
) و
وقشة
(
vaqcat
) و (
vaqacat
) ا . ع .
حس و حركت و جنبش . و ريزه هيزم .
وقص
(
vaqs
) ا . ع . عيب و نقص .
وقص
(
vaqs
) م . ع . وقص عنقه وقصا ( از باب ضرب ) : شكست گردن او . و وقص عنقه : شكست گردن او را ( لازم و متعدى ) . و وقص الرجل ( مجهولا ) : شكسته شد گردن آن مرد . و وقصت به راحلته : شكست راحلهء وى گردنش را . و وقص الفرس الارض :
كوفت آن اسب زمين را . و نيز وقص :
عيب كردن و كم كردن و كم شدن .
وقص
(
vaqs
) و (
vaqas
) ا . ع .
باصطلاح عروض جمع بين اضمار و خبن .
وقص
(
voqs
) ع . ج . اوقص و وقصاء .
وقص
(
vaqas
) ا . ع . كوتاهى گردن .
وقص
(
vaqas
) م . ع . وقص الرجل وقصا ( از باب سمع ) : كوتاه گردن گرديد آن مرد .
وقص
(
vaqas
) و (
vaqs
) ا . ع .
مال افزون بر نصاب كه بر آن زكات واجب نگردد . و ريزههاى چوب كه از آن آتش افروزند . ج : اوقاص .
وقصاء
(
vaqs '
) ص . ع . زن گردن كوتاه . ج : وقص .
وقط
(
vaqt
) ا . ع . گودى در زمين درشت و گودى كه آب در وى گرد آيد . ج : وقاط و اقاط .
وقط
(
vaqt
) م . ع . وقطه وقطا ( از باب ضرب ) : زد آن را تا سنگين و سست گرديد . و وقط الديك :
جست آن خروس به روى ماكيان . و وقط اللبن فلانا : سنگين كرد شير فلان را . و وقط به الارض : افگند آن را بر زمين .
وقطان
(
veqt n
) ع . ج . وقيط .
وقظ
(
vaqz
) ا . ع . حوض كوچك كه در آن آب بسيار گرد آيد .
وقظ
(
vaqz
) م . ع . وقظه وقظا ( از باب ضرب ) : بر زمين افگند او را . و سخت زد او را به نحوى كه سست شد و مشرف بمرك گرديد ، لغة فى وقذ . و وقظ على الامر : هميشگى ورزيد بر آن كار .
و وقظ به فى راسه ( مجهولا ) : زد بر سر آن تا سنگين شد او الصواب بالطاء المهملة .
وقع
(
vaq '
) ا . ع . آسيب . و زدگى چيزى به چيزى . و جاى بلند و جاى بلند از كوه . و شتاب رفتگى .
وقع
(
vaq '
) م . ع . وقع المطر وقعا ( از باب فتح ) : فرود آمد باران و لايق سقط . و وقع فلان من كذا و عن