كذا : افتاد فلان از آن . و نيز وقع :
شتاب رفتن . و سخن در انداختن از هر جنس .
و تيز كردن مردم را بسخن . و پاره پاره كردن سنك كرانه سم را . ر . وقوع .
وقع
(
vaq '
) و (
vaqe '
) ا . ع .
ابرى كه در آن اميد باران باشد و يا ابر تنك .
وقع
(
voq '
) ص . ع . امكنة وقع : جايهاى آب گيرناك .
وقع
(
voq '
) و (
vaq '
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - شرف و اعتبار و احترام و عزت . و وقع نهادن : احترام و اعتبار دادن و محترم شمردن .
وقع
(
vaqa '
) ا . ع . سنك .
وقع
(
vaqa '
) م . ع وقع الرجل وقعا ( از باب سمع ) : دردناك گرديد پاى آن مرد از زمين درشت و سنك . و نيز وقع :
سوده شدن و تنك گشتن پاى و سم از سنك و از زمين درشت .
وقع
(
vaqe '
) ص . ع . پاى سوده و سم سوده از سنك و از زمين درشت .
وقع
(
voqo '
) ع . ج . وقيع . و ج .
وقيعة .
وقع
(
voqqa '
) ع . ج . واقع .
وقعات
(
vaqa ' t
) ا . ع . حوادث و سوانح و جنگها .
وقعة
(
vaq'at
) ا . ع . آسيب و كارزار كه در پى يكديگر آيد . و يك بار افتادگى . و قولهم : ياكل الوجبة و يتبرز الوقعة : يعنى يك بار مىخورد و يك بار مىريد .
وقعة
(
veq'at
) ا . ع . نوع و هيئت افتادن . يق : انه لحسن الوقعة .
وقعة
(
vaqa'at
) ا . ع . واحد وقع يعنى يك سنك .
وقعه
(
vaq'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كارزار و آسيب .
وقف
(
vaqf
) ا . ع . دستيانهاى از عاج و دندان فيل . و اسبى كه در خردگاه دست و پاى وى سپيدى باشد . و سپرى كه گردوى را از سرون و يا آهن و مانند آن درگيرند . و نام چند ده . و نام موضعى .
وقف
(
vaqf
) ص . ع . پابندان شده در راه خدا . ج : اوقاف .
وقف
(
vaqf
) م . ع . وقف الدابة وقفا و وقوفا ( از باب ضرب ) :
ايستاد و ساكن ماند آن ستور . و وقف الدابة صاحبها : ساكن كرد آن ستور را صاحبش و ايستانيد آن را ( لازم و متعدى ) . و وقف الدار وقفا : حبس كرد آن خانه را در راه خدا . و وقف الرجل على الشئ :
منع كرد و بازداشت آن مرد را از آن چيز .
و وقف الامر على حضور زيد : موقوف داشت حكم آن كار را بر حضور زيد . و وقف قسمة الميراث الى الموضع اى وقت وضع الحمل : بتاخير انداخت قسمت كردن ارث را تا هنگامى كه آن زن وضع حمل كند . و وقفت القدر : فرو نشاندم جوشش ديك را به آب سرد . و وقف فلانا على ذنبه : آگاه گردانيد فلان را بر گناهش .
و وقف النصرانى وقفا و وقيفى :
خدمت كرد آن نصرانى كليسيا را . و وقف بالمكان وقفا و وقوفا : پيوسته ايستاد در آنجاى . و وقفته انا وقفا : بر پا داشتم آن را .
وقف
(
vaqf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پايندان و حبسكردگى چيزى را در راه خدا براى خيرات باينكه خريد و فروش نشود و مخصوص بدان باشد . و وقف كردن :
چيزى را در راه خدا حبس كردن و مخصوص نمودن . و نيز وقف : آسايش و آرامش و پايدارى و ضبط و توقف و سكون . و حالت وقف : حالت توقف . و مال وقف :
مال موقوف و چيزى كه فايده آن به همه مردم رسد .
وقفة
(
vaqfat
) ا . ع . توقف و درنگى . و پى كه بر كمان پيچند .
وقفتان
(
vaqfat ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : پيچيدگى پى به روى ضميمهء دو كليه .
وقفنامه
(
vaqf - n me
) ا . پ .
نامهاى كه در آن وقف كردن چيزى را نوشته باشند .
وقفه
(
vaqfe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - توقف و ايست و درنگى و ايستادگى و و وقوف و بازداشتگى و فراغت و فرصت و مهلت .
وقفى
(
vaqfi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بوقف .
وقفيت
(
vaqfiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - وقف بودن و حالت چيزى كه در راه خدا وقف باشد .
و قل
(
vaql
) ا . ع . درخت مقل و بار آن و يا بار خشك آن و بارتر آن را بهش نامند . ج :
اوقال .
و قل
(
vaql
) م . ع . و قل الوعل فى الجبل وقلا ( از باب ضرب ) : برآمد آن بز كوهى بر كوه . و و قل فلان : برداشت فلان يك پاى را و استوار كرد پاى ديگر را .
و قل
(
voql
) ا . پ . دارويى كه مقل نيز گويند .
و قل
(
vaqal
) ا . ع . سنك . و شاخههاى بريده از درخت كه بن آنها باقى باشد و به خوبى بد آنها بر درخت بتوان بالا رفتن .
و قل
(
vaqal
) و (
vaqel
) و (
vaqol
) ص . ع . فرس و قل : اسب نيكو برآينده بر كوه . و كذلك : فرس و قل و فرس و قل .