وقاح : مرد بىشرم . ج : وقح . و رجل وقاح الوجه : مرد بىشرم . و كذلك :
امراة وقاح الوجه . و فرس وقاح :
اسب سخت و توانا . ج : وقح . و رجل وقاح الذنب : مرد جرى و بىباك در ارتكاب معاصى . و رجل وقاح الذنب : مرد صبور و پرطاقت در سوارى .
وقاحة
(
vaq hat
) م . ع .
وقح الحافر وقاحة و وقوحة و قحة و قحة و وقحا و وقحا ( از باب كرم و سمع و ضرب ) : شوخ گرفت و سخت شد آن سم . و وقح الرجل :
گم گرديد حياى آن مرد و بىشرم شد .
وقاحت
(
vaq hat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بىشرمى و بىحيايى و بىادبى و گستاخى .
وقاد
(
veq d
) ا . ع . حطب و هيزم . و نام جزيرهاى .
وقاد
(
vaqq d
) ا . ع . زيرك درگذرندهء در امور . و تيز خاطر و روشن خاطر . و دل زود شادمان شونده .
وقار
(
vaq r
) ا - ص . ع .
آهستگى و بردبارى و رزانت و حلم و عظمت .
قوله تعالى :
ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً
اى لا تخافون لله عظمة . و رجل وقار :
مرد آهسته و بردبار .
وقار
(
vaq r
) م . ع . وقر الرجل وقارة و وقارا : آهسته و بردبار گرديد آن مرد .
وقار
(
vaq r
) و (
veq r
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - آرميدگى و آهستگى و بردبارى و حلم و هنك و تمكين و گرانبارى و بوچ و زريو . و اهل وقار و يا باوقار :
با تمكين و با رزانت . و بىوقار : بىتمكين و سبك و بىثبات .
وقار
(
vaqq r
) ا . ع . از اعلام است .
وقارة
(
vaq rat
) م . ع . وقر وقارا و وقارة . ر . وقار .
وقاط
(
veq t
) ع . ج . وقيط .
وقاع
(
veq '
) ع . ج . وقيعة .
وقاع
(
veq '
) م . ع . واقع مواقعة و وقاعا . ر . مواقعة .
وقاع
(
vaq 'e
) ا . ع . داغ گرد كه بر دو كرانه ران ستور باشد .
وقاع
(
vaqq '
) ا . ع . نام غلام فرزدق .
وقاع
(
vaqq '
) و (
voqq '
) و
وقاعة
(
vaqq 'at
) ص . ع . رجل وقاع : مرد غيبت كنندهء مردم . و كذلك :
رجال وقاع و رجل وقاعة .
وقاف
(
veqq f
) م . ع . واقف مواقفة و وقافا . ر . مواقفة .
وقاف
(
vaqq f
) ا . ع . درنگى نماينده و سستى كننده . و آنكه خود را از كارزار باز مىدارد و پرهيز مىكند .
وقاف
(
vaqq f
) ا . ع . تيغ و شمشير . و تازيانه . و چوبدستى . و رسن .
وقاه
(
voq h
) ا . ع . خادم كليسيا .
وقاهية
(
vaq hiyyat
) ا . ع .
خدمتگزارى كليسيا .
وقايا
(
vaq y
) ع . ج . وقيهء .
وقاية
(
vaq yat
) و (
veq yat
) ا . ع . معجر زنان و هر چه مانند آن باشد .
وقاية
(
vaq yat
) و (
veq yat
) و (
voq yat
) ا . ع . هر چه بدان چيزى را نگاه دارند و پناه دهند .
وقاية
(
veq yat
) م . ع . وقاه الله السوء وقيا و وقاية و واقية ( از باب ضرب ) : نگاهداشت خدا بدى را از وى و محافظت نمود او را ، يتعدى بنفسه الى مفعولين . و در امر از آن مىگويند ق (
qe
) و در حال وقف قه و قيا قوا قى قيا قين . قوله تعالى :
قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً
. و وقيته وقيا و وقيا : نگاهداشتم آن را . و قولهم : ق (
qe
) على ظلعك ر . ظلع . و وقى العظم وقيا : با كجى و خميدگى به شد آن استخوان شكسته . و چون سم اسب دردناك باشد و بترسد از راه رفتن و يا از جهة تنكى سم بترسد كه دست و پاى را بر زمين سخت گذارد مىگويند : وقى الفرس من الحفا .
وقايت
(
veq yat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حفاظت و نگهبانى و حراست . و وقايت كردن : حفظ كردن و نگهبانى نمودن و حراست كردن .
وقائذ
(
vaq 'ez
) ا . ع . سنگهاى گسترده .
وقائع
(
vaq 'e '
) ع . ج . وقيعة .
و وقايع العرب : روزهاى جنك تازيان و داستانهاى تازيان .
وقايع
(
vaq ye '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حوادث و هر چيزى كه تازه اتفاق افتد و سرگذشتها و اتفاقات و جنك و كارزار .
و وقايع و حوادث : چيزهايى كه تازه اتفاق مىافتد .
وقايعنگار
(
vaq ye ' - neg r
) ا .
پ . كسى كه حوادث و اتفاقات را يادداشت مىكند و ضبط مىنمايد .
وقايعنگارى
(
vaq ye ' - neg ri
) ا . پ . شغل و كار وقايعنگار .
وقايعنويس
(
vaq ye ' - navis
) ا . پ . كسى كه وقايع و سرگذشت سلطنت را مىنويسد و ضبط مىكند .
وقايه
(
vaq ye '
) ا . پ .