تكلم را .
نفس دراز
(
nafas - dar z
) ص .
پ . پرگوى و پرحرف .
نفس درازى
(
nafas - dar zi
) ا .
پ . پرگويى و ياوهگويى .
نفس سوخته
(
nafas - suxte
) ص .
پ . واو مجهول . ساكت و خاموش
نفس شمارى
(
nafas - com ri
) ا . پ . حالت جان كندن و مردن
نفس شوم
(
nafas - cum
) ص .
پ . آنكه گفتار وى شوم و نامبارك باشد .
نفسكش
(
nafas - kac
) ا . پ .
منفذ و محل عبور و مرور نسيم و هوا .
نفس گسسته
(
nafas - goseste
) ص . پ . خاموش و ساكت
نفس گسل
(
nafas - gosel
) ص .
پ . آنكه باز مىدارد و قطع مىكند تنفس و تكلم را
نفسى
(
nafsi
) ص . پ . روحى و حيوانى و هوسى و شهوتى .
نفسى
(
nafasi
) م ف . پ . ياى مجهول - مأخوذ از تازى - لحظهاى و دمى .
نفسى
(
nafsiyy
) ص . ع . منسوب بنفس .
نفش
(
nafc
) م . ع . نفشت القطن و الصوف نفشا ( از باب نصر ) يا نگشتان پراكنده كردم پنبه و پشم را . و نفش الرجل على الشئ نفوشا :
متوجه گرديد آن مرد آن چيز را تا بخورد آن را .
و نفشنا نفوشا : در ارزانى در آمديم . و نفشت الابل و الغنم نفشا و نفوشا ( از باب نصر و ضرب و سمع ) : بشب چرا كردند شتران و گوسپندان بىشبان . منه قوله تعالى :
إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ
.
نفش
(
nafac
) ا - ص . ع . خصب و ارزانى . و پشم . و شتران پراكندهء در شب بدون شبان . و ابل نفش : شتران چراكنندهء در شب بدون شبان .
نفص
(
nafs
) م . ع . نفص بالكلمة نفصا ( از باب نصر ) : بشتاب گفت آن كلمه را .
نفص
(
nofas
) ع . ج . نفصة .
نفصة
(
nofsat
) ا . ع . يك لخت خون . ج : نفص .
نفض
(
nafz
) م . ع . نفضت الثوب نفضا و نفيضى ( از باب نصر ) :
برفشاندم و تكان دادم جامه را تا گرد و غبار آن زايل گردد . و نفضت الشجر : تكان دادم درخت را تا برك بريزد . و نفضت الابل : نتاج دادند شتران . و نفضت المرأة كرشها : بسيار فرزند گرديد آن زن . و نفض القوم : سپرى شد توشهء آن قوم .
و نفض الزرع : برآمد آخرين خوشهء آن كشت . و نفض الكرم : برآمد غورهء آن درخت رز . و نفض فلان المكان :
نظر كرد فلان بهرچه در آنجاى بود تا بشناسد آنها را . و نفض السبغ : رفت پارهاى از آن رنك و نفض السور : خواند آن سورهها را . و نفضته الحمى : لرزه درآورد او را تب . و نيز نفض : به چپ و راست نگريستن المثل : اذا تكلمت ليلا فاخفض و اذا تكلمت نهارا فانفض بصيغهء امر يعنى چون در شب حرف مىزنى آهسته بگو و اگر در روز حرف مىزنى به چپ و راست بنگر
نفض
(
nefz
) ا . ع . فضهء كبت و يا كبت مردهاى كه درشان افتاده باشد . و يا انگبين كرم افتاده كه آن را با مورد در خانهء زنبوران مىآلايند تا زنبور در آن آمده انگبين سازد .
نفض
(
nafaz
) ا . ع . برك و يا ميوهء زير درخت افتاده و يا آنكه از تكان دادن درخت افتاده باشد . و دانههاى انگور بهم چسبيده .
نفض
(
nofoz
) ع . ج . نفاض .
نفضاء
(
nofaz '
) ص . ع . لرزهء تب .
نفضاء
(
nofaz '
) و
نفضة
(
nofzat
) ا . ع . بارانى كه در جايى بارد دون جايى .
نفضة
(
nofzat
) و (
nofazat
) ص . ع . لرزهء تب .
نفضة
(
nafazat
) ا . ع . گروهى كه آنها را جهة تجسس دشمن به اطراف فرستند .
نفضى
(
nafaz
) و (
nefezz
) ا .
ع . جنبش و لرزه و نفيضى .
نفط
(
naft
) م . ع . نفط الرجل نفطا ( از باب ضرب ) : خشمناك گرديد آن مرد و يا برجوشيد از خشم .
نفط
(
naft
) و (
nafat
) م . ع .
نفطت اليد نفطا و نفطا و نفيطا ( از باب سمع ) : ريش گرديد دست از كار و يا شوخگين گرديد .
نفط
(
neft
) و (
naft
) ا . ع .
نفت و نفط بكسر فصيحترست .
نفط
(
nafat
) ا . ع . آبله و چيچك كه از كار كردن در دست پديد آيد .
نفط
(
nafet
) و
نفطات
(
nafet t
) ع . ج . نفطة .
نفطات
(
naft t
) و (
neft t
) ع .
ج . نفطة (
naftat
) و (
neftat
) .
نفط انداز
(
naft - and z
) ا . پ .
نفتانداز .
نفطة
(
naftat
) و (
neftat
) ا . ع .
چيچك و آبله . و شوخى كه در دست از كار كردن پديد آيد . ج . نفطات (
naft t
) و (
neft t
) .