و نفاذا و نفوذا . ر . نفذ .
نفوذ
(
nofuz
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گذر و درگذشتگى و دخول در چيزى و زوژ و فرورفتگى و رسايى و روانى . و نفوذ داشتن : رسا بودن و رسايى داشتن . و نفوذ كردن : درگذشتن و فرو رفتن .
نفور
(
nafur
) ص . ع . رمنده و گريزنده ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است . ج : نفر .
نفور
(
nofur
) ا . ع . يوم النفور :
روز بازگشت حاجيان از منى .
نفور
(
nofur
) م . ع . نفر نفرا و نفورا . ر . نفر .
نفورة
(
nofurat
) ا . ع . حكم و فرمان . و خويشان و نزديكان شخص كه بخشم وى خشمناك شوند .
نفوز
(
nafuz
) ص . ع . ظبى نفوز :
آهوى برجهنده .
نفوس
(
nofus
) ع . ج . نفس .
نفوس
(
nofus
) ا . پ . مأخوذ از تازى - روانها و روحها و جانها و اشخاص و مردمان .
نفوش
(
nofuc
) م . ع . نفش نفشا و نفوشا . ر . نفش .
نفوض
(
nafuz
) ص . ع . امرأة نفوض : زن بسيار بچه . و كذلك : ناقة نفوض .
نفوض
(
nofuz
) م . ع . نفض المريض من مرضه نفوضا ( از باب نصر ) : به شد آن بيمار از بيمارى كه داشت .
نفوع
(
nafu '
) ص . ع . رجل نفوع : مرد بسيار سود . ج : نفع .
نفوغ
(
nofuq
) م . ع . نفغ نفغا و نفوغا . ر . نفغ .
نفوق
(
nofuq
) م . ع . نفق الرجل نفوقا ( از باب نصر ) : مرد آن مرد . و كذلك :
نفقت الدابة .
نفول
(
naful
) و (
noful
) ا . پ .
ساق پا .
نفوه
(
nofuh
) م . ع . نفه فلان نفوها ( از باب فتح ) : سستدل گرديد فلان پس از دليرى . و نيز ذليل و رام شد سپس سختى و درشتى .
نفه
(
nafh
) م . ع . نفهت نفسه نفها ( از باب سمع ) : مانده گشت
نفه
(
noffah
) ع . ج . نافه .
نفى
(
nafy
) ا . ع . وعدهء بد . يق :
اتانا نفيكم اى وعيدكم
نفى
(
nafy
) م . ع . نفيت الحصى نفيا ( از باب ضرب ) : دفع كردم سنگريزه ها را بر روى زمين ، فنفى هو : پس دفع كرده شد ( لازم و متعدى ) . و نفيت الشئ : راندم و دور كردم آن چيز را ، فنفى هو : پس دور گرديد . و نفى السيل الغثاء : برداشت سيل آب آورد را . و نفى فلان الشئ : انگار كرد فلان آن چيز را . و نفيت الريح التراب نفيا و نفيانا : پرانيد باد خاك را . و نفيت الدراهم : پراكنده كردم در مهارا جهة انتقاد و خوب آنها را از بد جدا كردن . و نفيت السحابة ماءها : ريخت ابر آب خود را .
نفى
(
nafy
) ا . پ . مأخوذ از تازى - انكار و نهى و منع و رد و بازداشت و دور كردگى . و نفى بلد كردن : كسى را از شهر خارج كردن .
نفى
(
naf
) ع . ج . نفية (
nafyat
) .
نفى
(
nof
) ع . ج . نفية (
nofyat
) .
نفى
(
naffiyy
) ا . ع . سفره مانندى كه به روى آن پست بيزند . ج : نفافى .
نفى
(
nafiyy
) ا . ع . كفى كه از ديك در حين جوشيدن فرو ريزد . و آبى كه از ريسمان دول چكد . و سنگريزه و جز آن كه از سم ستور پراكنده گردد . و خاكى كه باد در بن درختان گرد آورد . وردى و هيچكارهء از هر چيزى . و سپر از برك خرما ساخته شده . و گروهى كه از شكرگران جدا شوند . و نفى المطر : آنچه را كه از باران باد پراكنده مىكند . و هو ابن نفى : او را پدرش از خانه بدر كرده است .
نفيان
(
nafay n
) ا . ع . خاكى كه از باد در بن درخت گرد آمده باشد . و رشاشهء باران . و آنچه را كه باد از قطره هاى باران پراكنده كند
نفيان
(
nafay n
) م . ع . نفى نفيا و نفيانا . ر . نفى
نفية
(
nafyat
) و (
nofyat
) ا .
ع . سفرهء از برك خرما كه به روى آن كشك خشك كنند . ج : نفى (
naf
) و (
nof
) .
نفية
(
nefyat
) ا . ع . رانده و دور كرده شد .
نفية
(
nofyat
) ا . ع . باقى مانده .
يق : لها نفية اى بقية . ج : نفى .
نفية
(
nafiyyat
) ا . ع . سفرهاى از برك خرما كه بر روى آن كشك خشك كنند .
نفيتة
(
nafitat
) ا . ع . يك قسم آشى كه از آرد و مانند آن با آب و يا شير ترتيب دهند .
نفيث
(
nafis
) ص . ع . دم نفيث :
خون روان از زخم .
نفيج
(
neffij
) ا . ج . مرد بيگانهاى كه در قومى در آيد و با ايشان صلح كند و يا آنكه با ايشان نه صلح كند و نه فساد . ج :
نفج .
نفيجة
(
nafijat
) ا . ع . كمان و