نفطة
(
nafetat
) ا . ع . چيچك و آبله و شوخى در دست كه از كار كردن پديد آيد . ج : نفط و نفطات .
نفطة
(
nofatat
) ا . ع . سخت خشمناك و آنكه گونهء وى از خشم سرخ مىگردد .
نفطورة
(
nofturat
) ا . ع .
گياه متفرق . و گياه نخستين بهارى . ج : نفاطير .
نفطى
(
nafti
) ص . پ . منسوب بنفت .
نفع
(
naf '
) ا . ع . سود .
نفع
(
naf '
) م . ع . نفع نفعا ( از باب فتح ) : سود كرد .
نفع
(
naf '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سود و فايده و منفعت و حاصل و بياور و نوا و پيداوار و ربا .
نفع
(
nef '
) و (
nefa '
) ع . ج .
نفعه .
نفع
(
nof '
) ع . ج . نفوع .
نفعات
(
nafa ' t
) ع . ج . نفعة
نفعة
(
naf'at
) ا . ع . چوبدستى و عصا . ج : نفعات .
نفعة
(
nef'at
) ا . ع . هر پارهاى از چرم ميان شكافته كه در دو جانب توشهدان دوزند . ج : نفع (
nef '
) (
nefa '
)
نفغ
(
nafq
) م . ع . نفغت يده نفغا و نفغوغا ( از باب فتح ) : آبلهناك گرديد دست وى و سست و تنك شد از سختى كار .
نفق
(
nafq
) و (
nafaq
) م . ع .
نفقت الدراهم نفقا ( از باب نصر ) و نفقا ( از باب سمع ) : سپرى شد آن درم ها و نيست و نابود گرديد ، و كذلك الزاد . يق :
نفقت نفاقهم : سپرى شد زاد و توشهء ايشان . و نفق اليربوع : بنافقاء بيرون رفت آن كلاكموش .
نفق
(
nafaq
) ا . ع . راه باريك كه از آن بسوى جايى روند . قوله تعالى :
نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً
. و سوراخ كلاكموش . المثل : ضل و ريص نفقه .
ر . و ريص .
نفق
(
nafeq
) ص . ع . فرس نفق الجرى : اسب شتاب مانده شونده و منقطع كنندهء جرى و دو را .
نفقات
(
nafaq t
) ع . ج . نفقة .
نفقات
(
nafaq t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در راه خدا انفاق كنند و نفقهها .
نفقة
(
nafaqat
) ا . ع . هزينه و حرج نمودن درم و مانند آن . ج : نفاق و نفقات .
نفقة
(
nofaqat
) ا . ع . يكى از سوراخهاى نهانى كلاكموش .
نفقه
(
nafaqe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هزينه و روزمرهاى كه براى زن و فرزند و اهل و عيال مقرر كنند و جرا و خرچ و اخراجات و خرچ هر روزه .
نفكة
(
nafakat
) ا . ع . مقلوب نكفة : ريشهء استخوان ز نخ . و غدهء پس گوش .
نفل
(
nafl
) ا . ع . غنيمت و عطيه و دهش و عبادتى كه واجب نباشد . و سرما .
نفل
(
nafl
) م . ع . نفله نفلا ( از باب نصر ) : غنيمت و عطيه داد او را .
و نفل فلان : سوگند خورد فلان . و نفل فلانا : عطيهاى از معروف داد فلان را . و نفل الامام الجند : غنيمت داد امام به آن سپاه .
نفل
(
nafal
) ا . ع . غنيمت و هبه و انعام . و غنيمتى كه از دشمن براى مصالحه مىگيرند . ج : انفال و نفال . و تگرك . و قسمى از گياه خوشبو كه اسب را فربه مىكند .
نفل
(
nofal
) ا . ع . سه شب از ماه كه سپس غرر آيد يعنى شب چهارم و پنجم و ششم .
نفل
(
nofal
) ا . پ . آنجاى از دشت و صحرا كه مردمان و حيوانات در زمستان در آنجا آسايش مىكنند .
نفناف
(
nafn f
) ا . ع . فضاى آزاد ميان دو كوه .
نفنف
(
nafnaf
) ا . ع . هوا . و فضاى آزاد ميان دو كوه . و كرانهء كوه كه گويا ديواريست برابر و هموار . و از لب چاه تا تك آن . و آنچه از روى كوه كه بالا رفته و فرود آمده باشد . و از سر ديوار تا پايين آن . و فضاى ما بين آسمان و زمين و دشت و بيابان . ج : نفانف . و نام موضعى .
و نام مغنى .
نفو
(
nafv
) م . ع . نفاه نفوا ( از باب نصر ) : يك سو كرد آن را ، لغة فى نفاه ينفيه .
نفوة
(
nafvat
) و (
nefvat
) ا .
ع . زبونترين جزء از هر چيزى .
نفوة
(
nefvat
) ا . ع . رانده شده و دور كرده شده .
نفوت
(
nafut
) ص . ع . قدر نفوت : ديك جوشان . و كذلك : مرجل نفوت .
نفوح
(
nafuh
) ا . ع . ماده شترى كه بىدوشيدن شير وى روان گردد . و كمانى كه تير را دور اندازد .
نفوخ
(
nafux
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دواى خشك و نرمى كه در بينى دمند .
نفوذ
(
nafuz
) ص . ع . رسا و درگذرندهء در هر كارى .
نفوذ
(
nofuz
) م . ع . نفذ نفذا