بنفذ ما قال : يعنى به راه برآمد از آنچه گفته بود . و نيز بمعنى نفوذ . يق : طعنة لها نفذ : اى نافذة .
نفر
(
nafr
) ا . ع . گروهى كه با شخص گريزند و يا بكارى پيش آيند و يا در جنك از يكديگر گريزند . و گروه مردم از سه تا ده . و لقيته قبل كل صيح و نفر اى قبل كل صياح و تفرق : يعنى نخست ديدم آن را .
و بنو نفر : نام گروهى از تازيان . و ذو نفر :
نام يكى از پادشاهان حمير .
نفر
(
nafr
) ص . ع . ج . نافر .
نفر
(
nafr
) م . ع . نفر نفرا و نفورا ( از باب ضرب ) : ناشكيبايى كرد و دور گرديد . و نفرت الدابة نفورا و نفارا كذلك . و نفر فلانا نفرا : چيره شد بر فلان .
و نفر الظبى نفرا و نفرانا : رميد آن آهو و برجست . و نفرته انا : رمانيدم آن را ( لازم و متعدى ) . و نفر الحاج من منى نفرا و نفورا و نفيرا : پراكنده شدند حاجيان در منى و برگشتند . و نفر القوم للامر نفارا و نفورا و نفيرا : رفتند آن گروه براى كار و بيك بار همگى پيش آمدند . و نفرت العين و غيرهها نفورا ( از باب نصر و ضرب ) : آماسيد چشم و جز آن . و نفر فلان : اعراض كرد فلان و روى برگردانيد . و نفر القوم الى الشئ :
شتافتند آن قوم بسوى آن چيز . و نيز نفر :
چيره شدن بر كسى در نبرد مفاخرت ( و الفعل من نصر ) . يق : نافره فنفره اى غلبه .
نفر
(
nafr
) و (
nafar
) ا . ع .
يوم النفر : روز بازگشت حاجيان از منى .
و كذلك يوم النفر .
نفر
(
nefr
) و (
nafar
) ع . از اتباع است . يق : عفر نفر و عفر نفر .
نفر
(
nafar
) ا . ع . مردم و گروه مردم از سه تا ده و يا تا هفت . و نفر الرجل :
قوم و قبيله مرد . ج : انفار .
نفر
(
nafar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كس و فرد فرد از هر جمعيتى و از هر گروهى و از سپاهى . و چاكر و خدمتگار .
و يك نفر : يك كس . و چند نفر : چند كس . و در نوشتجات انسان و شتر و دندان را نفر نويسند چنانچه گويند يك نفر آدم و دو نفر شتر و سه نفر دندان .
نفر
(
nofor
) ع . ج . نفور .
نفر
(
neffar
) ا . ع . نام دهى از اعمال بابل .
نفر
(
noffar
) ص . ع . زن ترسيده و هراسناك . و غزال رميده .
نفرات
(
nafar t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرد فرد از هر گروه و از سپاهى .
نفراج
(
nefr j
) و
نفراجة
(
nefr jat
) ا . ع . بددل و ترسو و جبان .
نفران
(
nafar n
) م . ع . نفر نفرا و نفرانا . ر . نفر .
نفرة
(
nafrat
) ا . ع . قومى كه بكارى پيش روند . و گروهى كه با كسى رمند و فرار كنند . و خويش و نزديكان مرد كه بخشم وى خشمناك شوند . و گروه مردم از سه تا ده .
نفرة
(
nofrat
) ا . ع . حكم و فرمان .
نفرة
(
nofrat
) و (
nofarat
) ا .
ع . آنچه جهة چشمزخم بر كودك آويزند .
نفرت
(
nefrat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرار و گريز و هزيمت و هول و ترس و هراس و كراهت و ويسه و يارند و تنفر و عدم ميل . و نفرت داشتن : ويسه داشتن . و نفرت كرن : ويسه كردن .
نفرج
(
nefrej
) و
نفرجاء
(
nefrej '
) ا . ع . جبان و ترسو و بد دل .
نفرجة
(
nafrajat
) م . ع . بسيار سخن گفتن .
نفرجة
(
nefrejat
) ا . ع . بددل و ترسو و جبان .
نفروج
(
nafruj
) و (
nofruj
) ا .
پ . چوبى كه بدان خمير نان را پهن سازند .
نفرى
(
nafri
) و (
nefri
) ا . پ .
نفرين و بد دعايى .
نفرى
(
nafari
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خدمت و شغل و پيشهء خدمتگارى و نوكرى . و ديو و اهرمن و جن .
نفرى
(
nafari
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - فرد فرد و يك يك .
نفريت
(
nefrit
) و
نفرية
(
nefreyat
) و
نفريتة
(
nefritat
) ع . از اتباع است .
يقال : عفريت نفريت و عفرية نفرية و عفريتة نفريتة .
نفريج
(
nefrij
) ا . ع . پر حرف ياوهگوى .
نفريدن
(
nafridan
) ف م . پ .
نفرين كردن و دعاى بد كردن و لعنت كردن .
و نفرت نمودن و پشوليدن و پسوريدن .
نفرين
(
nafrin
) و (
nefrin
) ا . پ . دعاى بد و لعنت و بسور و پسور و سنه و غورا و يارند و پشور و پشول . و كراهت و نفرت و دشنام و ملامت و گفتگوى بطور مذمت و استهزا . و يا انگشتان اشاره كردن بسوى روى كسى و يا به پشت سر آن و بد دعايى با بلند كردن دستها را بجانب آسمان .
و خوف و ترس و فغان و ناله و زارى . و نفرين كردن و يا نفرين دادن : نفريدن و پسوريدن و بددعايى كردن و لعنت نمودن و پشوليدن و اظهار كراهت كردن و پرهيز نمودن