تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3746

مساهمون:

ص٣٧٤٦
ريزهء چوب نبع . ح : نفائج .

نفيحة

(
nafihat
) ا . ع . كمان تير دور انداز . و ريزهء چوب نبع . ج : نفائح .

نفيذ

(
nafiz
) ص . ع . امره نفيذ مطاع : امر آن روان و مطاع است .

نفير

(
nafir
) ا . پ . قسمى از آلات موسيقى كوچكتر از كرنا و بوق برنجين و ناى . و بانك بلند ناى و فرياد .

نفير

(
nafir
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گريز

نفير

(
nafir
) ا . ع . گروه مردم از سه تا ده . و گروهى كه براى كارى پيش روند . و آنان كه با كسى گريزند و يا در جنك از هم گريزند . و يوم النفير : روز بازگشت حاجيان از منى كه روز دوازدهم ذىحجه باشد .

نفير

(
nafir
) م . ع . نفر نفرا و نفورا و نفيرا . ر . نفر .

نفير

(
nofayr
) ا . ع . مصغر نفر : عدهء كمى از اشخاص . و از اعلام است .

نفيرچى

(
nafir - ci
) و

نفيرزن

(
nafir - zan
) ا پ . آنكه بوق و نفير مىوازد

نفيرنامه

(
nafir - n me
) ا . پ . حكم و فرمانى كه پادشاه و يا حاكم براى جمع آورى سپاه مىفرستد .

نفيرندن

(
nafirandan
) ف ل . پ . خوب شدن و نيكو گشتن و زيبا شدن .

نفيرى

(
nafiri
) ا . پ . نوعى از بوق .

نفيز

(
nafiz
) و

نفيزة

(
nafizat
) ا . ع مسكه‌اى كه در شيرزنه پراكنده شود .

نفيس

(
nafis
) ص . ع . گرانمايه و مرغوب و نيكوى از هر چيزى .

نفيس

(
nafis
) ا . ع . مال بسيار .

نفيس

(
nafis
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرانمايه و پسنديده و لطيف و نيكو و مرغوب . و نفيس بن عوض بن نفيس ملقب ببرهان الدين : از مصنفين علم طب معاصر با الغ بيك گوركانى و شرح كتاب موجز و شرح كتاب اسباب و علل از تصنيفات وى در ميان محصلين علم طب معروف و در صفر شهر 827 در سمرقند آن را باتمام رسانيد و جد دهم اين بندهء مصنف مىباشد .

نفيسة

(
nafisat
) ص . ع . مؤنث نفيس . ج : نفائس .

نفيسه

(
nafise
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى گرانمايه و پسنديده و لطيف و مرغوب .

نفيش

(
nafic
) ا . ع . متاع پراكنده كه در جايى جمع كنند .

نفيش

(
nafic
) ص . ع . پراكندهء از پشم و پنبه .

نفيص

(
nafis
) ا . ع . آب شيرين گوارا .

نفيضة

(
nafizat
) ا . ع . گروهى كه جهة تجسس دشمن بهرجايى فرستند .

نفيضى

(
neffiz
) ا . ع . جنبش و لرزه .

نفيضى

(
neffiz
) م . ع . نفض نفضا و نفيضى . ر . نفض .

نفيط

(
nafit
) م . ع . نفطت العنز نفيطا ( از باب ضرب ) : بينى افشاند آن ماده بز و عطسه زد . و نفطت القدر : جوشيد آن ديك و تيرك زد در حين جوش . و نفط الصبى : بانك كرد آن كودك . و نفط فلان : سخنى گفت فلان كه بفهم نرسيد . و نفطت استه : تيز داد . و نفط نفطا و نفطا و نفيطا . ر . نفط (
naft
) و (
nafat
) .

نفيطة

(
nafitat
) ص . ع . كف نفيطة : كف دست شوخگين آبله رسيدهء از كار .

نفيعة

(
nafi'at
) ا . ع . سودمندى .

نفيف

(
nafif
) ا . ع . تنك پالان شتر .

نقا

(
naq
) ا . ع . ريك توده . و ريك تودهء پست محدب . ج : انقا و نقى . و استخوان بازو . و هر استخوان با مغز . ج : انقاء . و بنات النقا و يا شحمة النقا : كرم كوچكى است كه در ريك زندگى مىكند .

نقا

(
noq
) ع . ج . نقاوة .

نقاء

(
naq '
) ا . ع . پاكيزه . و پاكيزگى .

نقاء

(
naq '
) م . ع . نقى الشئ نقاء و نقاءة و نقاوة و نقاوة و نقاية ( از باب سمع و يا ضرب ) : پاكيزه گرديد آن چيز .

نقاء

(
neq '
) ع . ج . نقى و نقية .

نقاء

(
noq '
) ع . ج . نقاوة (
naq vat
) و (
noq vat
) و نقاية .

نقاءة

(
naq 'at
) ع . ج . نقى نقاء و نقاءة . ر . نقاء .

نقاب

(
neq b
) ع . ج . نقب (
noqb
) و (
naqb
) .

نقاب

(
neq b
) ا . ع . مرد نيك داناى آزموده‌كار . و راه در زمين درشت . و روىبند زنان . و شكم . ج : نقب . المثل : فرخان فى نقاب : اين مثل را دربارهء دو شخص هم شكل و شبيه بهم گويند . و نيز نقاب : نام موضعى .

نقاب

(
neq b
) م . ع . ناقبته نقابا : ناگاه دوچار شدم با او بدون ميعاد . و كذلك : لقيته نقابا . و وردت الماء نقابا : بدون طلب هجوم آوردم بر آب .