ج : نشائد .
نشيدن
(
nacidan
) ف م . پ .
نهادن و نشانيدن و نصب كردن .
نشير
(
nacir
) ا . ع . ازار كه دختران پوشند . و كمربند و منطقه . و كشت و زرعى كه بدست چينند و خرمن نكنند .
نشيره
(
nacire
) ا . پ . كندر .
نشيش
(
nacic
) ا . ع . آواز جوشش آب و ديك و جز آن .
نشيش
(
nacic
) م . ع . نش الغدير نشيشا ( از باب ضرب ) : فرو رفت آب آن تالاب در زمين . و نش الماء و غيره : جوشيد آب و جز آن .
نشيص
(
nacis
) ا . ع . نيزه راست ايستاده . و خميرى كه نيك برنيامده باشد و از آن نان پزند .
نشيط
(
nacit
) ص . ع . شادمان .
و خداوند ستور شادمان . و كسى كه اهل و عيالش شادمان باشند .
نشيط
(
nacit
) ا . ع . نام مردى بنا كه در بصره جهة زياد سرايى بنا كرد و پيش از اتمام آن بنا فرار كرده بمرو رفت و هر گاه به زياد مىگفتند اين سرا كى تمام مىشود مىگفت : حتى يرجع نشيط من مرو ، فلم يرجع فصار مثلا .
نشيطة
(
nacitat
) ص . ع . مؤنث نشيط يعنى زن شادمان .
نشيطة
(
nacitat
) ا . ع . غنيمتى كه غازيان پيش از رسيدن به مقصود در عرص راه يابند . و شترانى كه بىقصد گرفته شده و رانده شوند .
نشيطه
(
nacite
) ا . پ . مأخوذ از تازى - غنيمتى كه بدست غازيان پيش از رسيدن به مقصود افتد .
نشيل
(
nacil
) ص . پ . آويزان و آويخته شده و معلق شده .
نشيل
(
nacil
) ا - ص . ع . گوشت پارهاى كه از ديك بدون كفگير با دست بر آرند .
و گوشت بىتوابل پخته شده . و شير در هنگام دوشيدن . و تيغ سبك تنك . و آبى كه نخستين از چاه برآرند .
نشيلا
(
nacil
) ا . پ . مست .
نشيم
(
necim
) ا . پ . ياى مجهول - آشيانه مرغان و جاى و مكان نشستن و توقف گاه .
نشيمن
(
neciman
) ا . پ .
ياى مجهول - كرسى و جاى نشستن و صندلى .
و جايگاه و قرارگاه و خانه و حولى و وطن و خهر . و آشيانه مرغان .
نشيمن ديو
(
neciman - div
) و
نشيمند ديو
(
necimand - div
) ا . پ .
در هر دو يا مجهول - عالم و دنيا .
نشيمه
(
nacime
) ا . پ . پوست خام پيراسته كه از آن بند كارد و شمشير و جز آن سازند .
نشين
(
necin
) ا . پ . قطب شمال .
و رويه و پوشش بيرونى بالش و متكا . و پوست درون مقعده .
نشين
(
necin
) ص . پ . نشيننده و نشسته ، و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد مانند اورنك نشين و صفه نشين و گوشه نشين .
نشيننده
(
necinande
) پ . افا .
نشستن .
نشينه
(
necine
) ا . پ . جايى كه در آن مرغان و ديگر حيوانات مىنشينند .
نشيو
(
neciv
) ا . پ . نشيب و فرود و سراشيب و سرازير .
نشئه
(
nac'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آفرينش . و اين نشئه : اين جهان .
و آن نشئه : قيامت . و نيز نشئه حالت سرور و فرحى كه از خوردن مسكرات پديد مىآيد .
نشيئة
(
naci'at
) ا . ع . برخاستن پس از خفتن . و حوض نو كنده . و شاخه نازك و بلند خرمابن . و گياه نصى و يا صليان .
و هر گياه راست برآمدهاى كه هنوز ستبر نشده باشد . و خرماى تر و تازه . و سنگى كه در تك حوض اندازند . و خاكى كه گرد سنك باشد .
و هو بادى النشيئة : حوضى را گويند كه آب وى خشك شده و زمينش پديد گشته باشد .
نص
(
nass
) ا . ع . نهايت هر چيزى . و رفع و ظهور . و اسناد بسوى رييس بزرگتر . و توقيف بر چيزى . و تعيين .
ج : نصوص . و نص القرآن و الحديث :
لفظيست كه دلالت كند بر معنى كه احتمال غير آن معنى نرود . و يا نص قرآن و سنت آن حكمى را گويند كه دلالت كند ظاهر لفظ آنها بر آن حكم . و فى حديث على عليه الصلاة و السلام : اذا بلغ النساء نص الحقاق و فى رواية : نص الحقايق فالعصبة اولى : اى اذا بلغت غاية البلوغ من سنها التى تصلح ان تحاق و تخاصم عن نفسها فعصبتها اولى بها من امها و قيل الحقاق فى الحديث استعارة من حقاق الابل اى انتهى صغرهن .
نص
(
nass
) ص . ع . سير نص :
رفتار تند و تيز و شتاب .
نص
(
nass
) م . ع . نص الحديث نصا ( از باب نصر ) : برگردانيد آن حديث را بسوى كسى كه حديث كرده بود . و نص العروس : نشانيد آن عروس را بر كرسى .
و نص الدابة : تا هنگامى كه تك داشت راند آن ستور را . و نص الشئ : جنبانيد و حركت داد آن چيز را . و يق : فلان ينص