بشاخ خود و بر زمين زد . و نشزت نفسه :
شوريد دل او و برآمد . و نشزت المرأة من زوجها نشوزا : ناسازوارى كرد آن زن شوى خود را و در خشم آورد آن را . و نشز الرجل من امراته و عليها :
ترك كرد آن مرد زن خود را و ستم نمود آن را و زد آن را . قوله تعالى :
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً
: او اعراضا .
نشوص
(
nacus
) ا . ع . نيزه راست ايستاده .
نشوص
(
nocus
) م . ع . نشص السحاب نشوصا ( از باب نصر و ضرب ) :
بلند گرديد ابر . و نيز نشوص : ناسازوارى كردن زن شوى را و در غضب آوردن آن را .
و طعن كردن و نيزه زدن . و شوريدن دل . و دراز شدن دندان و بيرون آوردن چيزى و در وا شدن از جايى . و بركنده گرديدن از شهر و مسكن .
نشوط
(
nacut
) ا . ع . ماهى شور كه در آب و نمك نگاهدارند و چاه دور تك كه بسيار كشيدن دول از وى برآيد .
نشوظ
(
nocuz
) م . ع . نشظ النبات نشوظا ( از باب نصر ) : نخست پديدار شد گياه و شكافت زمين را و هنوز برك برنياورده بود .
نشوع
(
nacu '
) ا . ع . هر آنچه برگرداند نفس را .
نشوع
(
nacu '
) و (
nocu '
) ا . ع .
دارويى كه در دهان افگنند و يا در بينى ريزند .
نشوع
(
nocu '
) م . ع . نشع الصبى النشوع نشعا و نشوعا و منشعا ( از باب فتح ) : دارو ريخت در دهان آن كودك . و نشع الشئ : بدرشتى بركشيد آن چيز را . و نشع فلانا الكلام :
تلقين كرد بفلان آن سخن را . و نشع فلانا نشوعا : نزديك بمرك رسيد فلان در بيمارى و به شد از آن . و نشع زيدا نشعا : در سينه گردانيد زيد گريه را . و نشع بكذا ( مجهولا ) : آزمند وى گرديد
نشوغ
(
nacuq
) ا . پ . داروى در دهان ريختن و يا در بينى افگندنى
نشوف
(
nacuf
) ا . ع . ماده شترى كه پيش از زه آوردن شير دهد و پس از آن بىشير گردد
نشوق
(
nacuq
) ا . ع . داروى در بينى ريختنى و دارويى كه ببينى كشند .
نشول
(
nocul
) م . ع . نشل نشولا ( از باب نصر ) : كم گوشت گرديد .
نشونما
(
nacv - nam
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - روييدگى و باليدگى .
نشوه
(
nacve
) و (
necve
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - مستى و مىخوارگى و مخمورى و عيش و عشرت . و شراب حاضر كردهء براى نوشيدن . و تفحص در اخبار و گيرنده خبر و آگاهى و اطلاع . و ترياق . و اختلاط داروهاى چند خصوصا جهة دفع سم و زهر . و رايحه و عطر و بوى خوش و خوش بوى .
نشوهبخش
(
nacve - baxc
) ص . پ . مستى آورنده و سرور و خوشحالى آورنده .
نشوى
(
nacv
) ا . ع . نام شهرى در آذربايجان كه شهر نخچوان باشد .
نشوى
(
nacv
) ص . ع . مؤنث نشوان . يق : امرأة نشوى : زن مست .
نشوى
(
nacvi
) ا . پ . شهر نخچوان .
نشى
(
naci
) ا . پ . خارپشت .
نشئ
(
naci '
) ا . ع . ابر پارهاى كه نخستين نمايان گردد .
نشيان
(
nacy n
) ص . ع . رجل نشيان : مرد مست . و رجل نشيان للاخبار : مردى كه نخستين اخبار را معلوم كند و جوياى آن باشد .
نشيب
(
necib
) ا . پ . فرود و پسى ضد فراز و سرازيرى . و نشيب زمين :
پستى زمين و سرازيرى آن . و نشيب كوه :
سرازيرى كوه . و نشيب و فراز : پستى و بلندى .
نشيبفراز
(
necib - far z
) ا . پ .
پست و بلندى و زير و زبر و بالا و پست و بلنديهاى روزگار . و سود و زيان و منفعت و ضرر هر كارى .
نشيبگاه
(
necib - g h
) ا . پ .
جاى پست و فرود .
نشية
(
naciyyat
) ا . ع . بوى و رايحه .
نشيج
(
nacij
) م . ع . نشج الباكى نشيجا و نشجا ( از باب ضرب ) :
گرفته شد گلوى آن گريه كننده . و نشج الحمار بصوته : آواز برگردانيد آن خر در سينه خود . و نشج القدر و الزق و نحوهما : جوش زد ديك و خيك و مانند آن دو چندانكه آواز برآمد . و نشج المطرب : جدا كرد آن مطرب ميان دو آواز خود و كشيد آواز خود را و نشج الضفدع : برگردانيد آن غوك آواز خود را در سينه .
نشيد
(
nacid
) ا . ع . سؤال . و بلندى آواز و شعر در جواب شعر خوانده شده . ج : انشاد .
نشيد
(
nacid
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سرود و خوانندگى و شعر .
نشيدة
(
nacidat
) ا . ع . بلندى آواز . و شعر در جواب شعر خوانده شده .