تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3714

مساهمون:

ص٣٧١٤

نشمن

(
necmen
) ا . پ . تخت و اورنك و كرسى و مسند . و قوم و طايفه و آل و تبار و قبيله .

نشمين

(
nacmin
) ا . پ . وطن و خهر .

نشناش

(
nacn c
) ص . ع . رجل نشناش : مرد سبك دست در كار . و ابو النشناش : شاعرى .

نشناشة

(
nacn cat
) ص . ع . ارض نشناشة : زمين شور بىگياه .

نشنشة

(
nacnacat
) ا . ع . آواز جوشش ديك . و آواز جوشش آب و جز آن

نشنشة

(
nacnacat
) م . ع . نشنش الجلد نشنشة : بشتاب بركند پوست را . و نشنش الثوب : بركند جامه را . و نشنش ما فى الوعاء : روان شد آنچه در خنور بود . و نشنش السراويل : برگشاد ازار را . و نشنش جاريته : گاييد كنيزك خود را . و نشنش فلانا : دور كرد و راند فلان را و سخت جنبانيد فلان را . و نشنش اللحم : بشتاب خورد گوشت را . و نشنش الدرع : بانك كرد آن زره . و نشنش الطائر ريشه بمنقاره : بركند آن مرغ پر خود را بمنقارش . و نشنش القدر : جوشيد آن ديك و بانك كرد .

نشنشة

(
necnecat
) ا . ع . پاره‌اى از هر چيزى . و خوى و سرشت و طبيعت . و سنك . المثل : نشنشة من اخشن : يعنى سنگى از كوه .

نشنشى

(
nacnaciyy
) ص . ع . رجل نشنشى الذراع : مرد سبك دست در كار .

نشنيدنى

(
nacnidani
) ص . پ . چيزى كه قابل و لايق شنيدن نباشد .

نشنيده

(
nacnide
) ص . پ . آنكه نمىشنود . و گوش نداده و گوش‌زد نشده .

نشو

(
nacv
) م . ع . نشا فلان نشوا و نشوة و نشوة و نشوة ( از باب نصر ) : مست گرديد فلان . و نشا بالشئ : بار بار بازگشت بر آن چيز . و نشا المال : بيمار گرديدند شتران از بوييدن گياه عضاء .

نشو

(
nacv
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيداشدگى . و نشو و نما : باليدگى و روييدگى .

نشو

(
nocu
) ص . پ . هموار . و صاف و ساده . و لغزنده و نرم بىدرشتى .

نشوء

(
nocu '
) م . ع . نشا نشء و نشوء . ر . نشء .

نشوا

(
nacv
) ا . پ . آلوى برى . و نام ميوه ترش مزه ديگرى .

نشواد

(
nacv d
) ا . پ . نام پهلوانى تورانى .

نشوار

(
necv r
) ا . پ . نشخار . و از اعلام است .

نشوار

(
necv r
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - آخور ستور . و آنچه از كاه و علف كه ستور در آخور باقى مىگذارند .

نشواره

(
necv re
) ا . پ . كدر . و سايه و ظل .

نشوان

(
nacv n
) ص . ع . رجل نشوان : مرد مست .

نشوب

(
nocub
) ا - ع . ج . نشب .

نشوب

(
nocub
) م . ع . نشب نشبا و نشوبا . ر . نشب .

نشوة

(
nacvat
) ا . ع . بوى . و مستى .

نشوة

(
nacvat
) ص . ع . اترجة نشوة : ترنج همان سال .

نشوة

(
nacvat
) و (
necvat
) و (
nocvat
) م . ع . نشا ريحا طيبة نشوة و نشوة و نشوة ( از باب نصر ) : بوييد بوى خوشى را . و نيز نشوة : بوييدن هر بويى . و نشا الخبر : دانست آن خبر را و پرسيد از آن خبر . و نشا نشوا و نشوة و نشوة و نشوة . ر . نشو .

نشوة

(
necvat
) ا . ع . پرسش از خير .

نشوح

(
nacuh
) ا . ع . آب اندك .

نشوح

(
nocuh
) م . ع . نشح نشحا و نشوحا . ر . نشح .

نشور

(
nacur
) ا . ع . باد هموار . ج : نشر (
nocr
) و (
nocor
) .

نشور

(
nocur
) ا . ع . نام دهى در دينور . و يوم النشور : روز رستخيز .

نشور

(
nocur
) م . ع . نشر نشرا و نشورا . ر . نشر .

نشور

(
nocur
) ا . پ . مأخوذ از از تازى - زنده شدن . و روز نشور : روز رستخيز . و صبح نشور : صبح روز رستخيز .

نشورة

(
nacvarat
) م . ع . نشورت الدابة نشورة : نشخوار باقى گذاشت در آخور خود آن ستور .

نشوره

(
necvare
) ا . پ . كندر و نشواره و نشيره .

نشوز

(
nocuz
) ا - ع . ج . نشز (
necz
) و (
nacaz
) .

نشوز

(
nocuz
) م . ع . نشز من مكانه نشزا و نشوزا ( از باب نصر و ضرب ) : بلند شد از جاى خود . و نشز نشزا : بلند نشست . و نشز بقرنه : برداشت آن را
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3714 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )