نصب
(
nasb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - برقرارى ضد عزل و برنشاندگى و برپاكردگى . و برپا و برقرار و برنشانده و برپا كرده . و نصب شدن : برقرار شدن و برنشانده شدن و برپا كرده شدن . و نصب كردن : برقرار كردن و برنشاندن و برپا كردن و محكم كردن .
نصب
(
nasb
) و (
nosb
) ا . ع .
هذا نصب عينى : اين در نظر من است .
و قيل : الفتح لحن .
نصب
(
nesb
) ا . ع . بهره و قسمت و نصيب .
نصب
(
nosb
) و (
nosob
) . ع .
بيمارى و سختى و بدى و بلا . قولى تعالى :
أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ
.
و علم و نشان . و آنچه برپاى كنند براى پرستش از سنك و جز آن
نصب
(
nasab
) ا ع . نشان بر پاى كرده . و رنج و سختى . و منه قرئ :
مسنى الشيطان بنصب .
نصب
(
nasab
) م . ع . نصب نصبا ( از باب سمع ) : مانده گرديد و رنج ديد .
و نصب الرجل : كوشش نمود آن مرد .
قوله تعالى :
فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ
. و نبر نصب : ايستاده شدن شاخهاى گوسپند .
نصب
(
naseb
) ص . ع . بيمار و دردگين .
نصب
(
nosob
) ا . ع . نشان بر پاى كرده . و هر چيز كه بجز خداى تعالى پرستش كنند . و سنگى كه بر پاى كنند جهة پرستش كردن . و نام سنگى كه در حوالى كعبه نصب كرده بودند و براى آن ذبح و قربانى مىكردند .
ج : انصاب . و نيز نصب : بتها
نصب
(
nosob
) ع . ج . نصاب .
نصباء
(
nasb '
) ص . ع . ناقة نصباء : ماده شتر راست ايستاده سينه و عنز نصباء : بز ماده راست ايستاده شاخ .
نصبة
(
nasbat
) ا . ع . دام بر پا كرده . و آنچه در مقابل هجوم دشمن بر پا مىكنند .
نصبة
(
nosbat
) ا . ع . ستون بر پا شده . و دكل كشتى .
نصة
(
nassat
) ا . ع . گنجشك ماده .
نصة
(
nossat
) ا . ع . نوك موى و زلف زن . و مويى كه از پيش بر روى زن افتد .
نصت
(
nast
) م . ع . نصت نصتا ( از باب ضرب ) : خاموش شد .
نصتة
(
nostat
) ا . ع خاموشى .
نصح
(
nash
) م . ع . نصح الثوب نصحا ( از باب فتح ) : دوخت جامه را .
نصح
(
nosh
) م ع نصح له و نصحه نصحا و نصاحة و نصاحية ( از باب فتح ) : پند داد آن را و نصيحت كرد .
و نصح الشئ : خالص و بىآميغ شد آن چيز . و نصح الغيث البلد : سيراب كرد باران آن شهر را و گياه رويانيد چنان كه جايى خالى نماند . و نصح الرى : آب خورد تا سيراب شد . و نصحت الابل الشرب نصوحا آب آشاميدند شتران تا سيراب شدند .
نصح
(
nosoh
) ع . ج . نصاح .
نصح
(
nossah
) ع . ج . ناصح .
نصحاء
(
nosah '
) ع ج .
نصيح .
نصر
(
nasr
) ص ع . رجل نصر : مرد يارىگر .
نصر
(
nasr
) ا . ع . نام پدر گروهى از تازيان .
نصر
(
nasr
) ع . ج . ناصر .
نصر
(
nasr
) م . ع . نصره على عدوه ( بفتح العين ) ينصره ( بضمها ) نصرا و نصورا : يارى كرد او را بر دفع دشمن وى و نيرو داد او را . و نصره منه :
رهانيد او را از وى و خلاص كرد . و نصر الغيث الارض : به همه زمين رسيد آن باران . و نصرت الارض ( مجهولا ) باران باريده شد آن زمين .
نصر
(
nasr
) ا پ . مأخوذ از تازى - يارى و نصرت . و نصر من الله :
يعنى فتح و نصرت از خداى تعالى
نصر
(
nosar
) ص . ع . يارى كنند .
نصراء
(
nosar '
) ع . ج . نصير
نصران
(
nasr n
) ا . ع . ترسا ج : نصارى . و نام شهرى در فلسطين كه اقوام و كسان حضرت مسيح در آنجا بودند و آن حضرت در آنجا متولد شد و اكنون داراى 10000 نفر جمعيت است و نيز نام شهر ديگرى در شام
نصرانة
(
nasr nat
) ا . ع زن ترسا . ج نصارى
نصرانى
(
nasr ni
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب بنصران و ترسايى .
نصرانى
(
nasr niyy
) و
نصرانية
(
nasr niyyat
) ص . ع . رجل نصرانى مرد ترسا . و امرأة نصرانية : زن ترسا
نصرانية
(
nasr niyyat
) ا . ع دين ترسايى
نصرة
(
nosrat
) ا . ع . يارىگرى .
نصرت
(
nosrat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - يارى و اعانت و دستگيرى و حمايت و كمك . و فتح و ظفر .
نصرتاثر
(
nosrat - asar
) ص پ . مظفر و منصور و فيروز