ريسمان تا نرم گردد و دوباره تافته شود .
نشظ
(
nacz
) م . ع . بشتاب ربودن .
نشع
(
nac '
) م . ع . نشع نشعا و نشوعا . ر . نشوع .
نشغ
(
nacq
) م . ع . نشغ الماء نشغا ( از باب فتح ) : روان گرديد آب .
و نشغ بالرمح : بنيزه زد . و نشغ الصبى :
دارو ريخت در دهان آن كودك . و نشغ الماء : با دست آشاميد آب را . و نشغ فلانا الكلام : تلقين كرد سخن را بفلان و آموزانيد به آن . و نشغ فلان : نعره زد فلان و نزديك بود بيهوش گردد . و نشغ فلان بالشئ : آزمند گرديد فلان آن چيز را .
و كذلك : نشغ ( مجهولا ) .
نشغ
(
noccaq
) ع . ج . ناشغ .
نشف
(
nacf
) م . ع . نشف فلان نشفا ( از باب نصر ) : رفت و هلاك شد فلان . و نشف الثوب العرق ( از باب سمع و نصر ) : به خود كشيد آن جامه خوى را . و كذلك الحوض الماء .
و نشف الماء فى الارض : روان گرديد آب به روى زمين . و نشفت الماء نشفا ( از باب نصر ) : گرفتم آب را از جايى با پارچه و جز آن .
نشف
(
nacf
) و (
necf
) و (
nocf
) و (
nacaf
) و (
necaf
) و (
nocaf
) ع . ج .
نشفة (
nacfat
) و (
necfat
) و (
nocfat
) و (
nacafat
) .
نشف
(
nacaf
) ا . ع . زمينى كه آب را به خود مىكشد . و آبى كه به زمين فرو مىرود .
نشفة
(
nacfat
) ا . ع . پارچهاى كه بدان آب باران را گرفته در آوندى فشار دهند .
نشفة
(
nacfat
) و (
nocfat
) و (
necfat
) و (
nacafat
) ا . ع . سنك سياه سوخته و متخلخلى كه بدان پاى را پاك كنند . ج : نشف (
nacf
) و (
necf
) و (
nocf
) و (
nacaf
) و (
necaf
) و (
nocaf
) و نشاف .
نشفة
(
necfat
) و (
nocfat
) ا .
ع . چيز اندك كه در آوند باقى ماند . و آنچه از ديك با كفگير برآرند و گرم گرم خورند .
نشفة
(
nocfat
) ا . ع . كف شير هنگام دوشيدن .
نشفة
(
nacefat
) ص . ع . ارض نشفة : زمينى كه به خود آب دركشد .
نشق
(
nacq
) ا . ع . بوى . يق :
هذه ريح مكروهة النشق .
نشق
(
nacq
) و (
nacaq
) م . ع .
نشق النشوق نشقا و نشقا ( از باب سمع ) :
بوييد آن نشوق را . و نشقت منه ريحا طيبة : بوى خوشى از آن بوييدم . و نشق الظبى فى الحبالة : در دام آويخته شد آهو .
نشق
(
naceq
) ص . ع . آنكه چون بكارى درآيد آويخته شود به آن كار به نحوى كه رهايى از آن ممكن نباشد .
نشقة
(
nocqat
) ا . ع . گردنبندى كه به گردن ستور مىنهند .
نشك
(
nack
) و (
nacak
) ا .
پ . درخت صنوبر و كاج .
نشك
(
nack
) و (
nacek
) ا .
پ . انار . و دندان فيل و يا خوك و يا مار .
و نام گياهى .
نشك
(
neck
) ا . پ . توك و منقار مرغان .
نشكرد
(
nackard
) ا . پ . اسفنج و ابر مرده كه نشكرد گازران نيز گويند .
نشكنج
(
neckonj
) ا . پ .
گرفتن پوست بدن كسى را با دو سر انگشت و يا دو سر ناخن چنان كه به درد آيد .
نشكنجيدن
(
neckonjidan
) ف ل . پ . نشكنج گرفتن كسى را .
نشگرده
(
necgerde
) و (
necgarde
) ا . پ . شفره و ابزارى كه بدان پوست مىتراشند و مىبرند .
نشل
(
nacl
) م . ع . نشل الشئ نشلا ( از باب نصر ) : شتاب كرد در بر كشيدن آن چيز . و نشل المراة : گاييد آن زن را . و نشل اللحم نشلا ( از باب نصر و ضرب ) : بدست برآورد گوشت را از ديك بدون كفگير . و گرفت بدست خود عضوى را و با دهن بركند گوشت آن را و خورد .
و نشل اللحم : بىديك افزار پخت آن گوشت را .
نشل
(
nacal
) ا . پ . چسبندگى و پيوستگى چيزى به چيزى . و آويختگى و آويزش .
و معلق و قلاب ماهىگيرى . و در آويختگى و تشبث .
نشليدن
(
naclidan
) ف م . پ .
آويختن و آويزان كردن و بدست گرفتن و به زور گرفتن .
نشم
(
nacam
) ا . ع . درختيست كه از آن كمان سازند .
نشم
(
nacam
) م . ع . نشم الثور نشما ( از باب سمع ) : خالدار سپيد و سياه گرديد آن گاو .
نشم
(
nacem
) ص . ع . ثور نشم :
گاوى كه در آن خجكهاى سپيد و سياه باشد .
نشمة
(
nacemat
) ص . ع .
مونث نشم . و يدى نشمة : دست من بوى ناك است از چربى و جز آن .
نشمن
(
nacman
) ا . پ . بخت و طالع .